اگر کمی عشق موسیقی داشته باشید هم نت ِ «سکوت» را می فهمید و هم اجرای «فالش» یک نت یا عبارت موسیقایی را، اما نت ِ سکوت را نمی توان به هر شکل اجرا کرد، تنها می توان نشنیدش. اما در موسیقی «سکوت» تنها در یک حالت معنا می دهد: وقتی نت ها نواخته شوند. [...]
چند سالی است که به یمن گوشی های پیشرفته تلفن همراه و MP3 player های متنوع در هر نقطه از کره زمین هم که باشی هر موسیقی که اراده کنی را می توانی بشنوی. در شهر شلوغی مثل تهران که پیاده روی در خیابان با آلودگی ( آلودگی؟ ) صوتی زیادی همراه است، آدم های [...]
آدمهایی که حتی همدیگر را نمیشناسند، پیرامون موضوعات و دلبستگی های مشترک و بسیار سادۀشان دور هم جمع میشوند و از هم انرِِژی میگیرند و اطلاعاتشان را بالا می برند. یک نیروی تازه آدمها را کنار هم جمع میکند و آن، هویت شخصی فرد است با توجه به سبک زندگی و یا علاقهمندی خود او.
درآمد: می شنویم که فیلم عیاری یکی از دو فیلمی است که به رغم برپا شدن نمایش “گشاده رویی و گشاده دستی” مدیران سینمایی و فرستادن بسیاری از فیلم های ناهمساز به بخش “نوعی نگاه” جشنواره فیلم فجر، از این همه غربال رد نشده اند و به نمایش در نمی آیند. عیاری سیاسی ساز و [...]
دو واقعۀ انقلاب و جنگ، دوربین سینمای مستند ما را از وضعیت فاصله گیر و ایستای قبل از انقلاب آن جدا کرد و حضور درگیر و در عین حال سیّال و رهای دوربین و انسان پشت دوربین در این دو واقعۀ مهم تاریخ معاصر ما، شد یکی از ویژگی های سینمای مستند کنونی ما. در [...]
جشنوارۀ فیلم های صنعتی “جهش” هفتۀ پیش برگزار شد. در هیئت انتخاب این جشنواره بودم و حدود ۳۰۰ فیلم را تماشا کردیم. آقای رشیدی، از مسئولان جشنواره، چند بار گریبان مان را گرفت که از این مستند صنعتی چه تعریف یکی دو خطی می شود ارائه داد. برای خودم فیلم مستند صنعتی، مثل هر فیلم [...]
تا حالا هر چه کردم نتوانستم تکهفیلم مستند قتل در میدان کاج را کامل ببینم اما با خواندن خبر اعدام یعقوب ترغیب میشوم که در اینترنت فیلم را ببینم. فیلمی 9 دقیقهای که یکی از چندین فیلمیست که با موبایل گرفته شده و روزهای گذشته آنقدر در رسانهها سر و صدا کرد که صدای رئیس پلیس را درآورد.
“به آن لحظۀ دشوار که می رسد، بعضی هایشان گریه می کنند، بعضی هایشان نه. لی لی گلستان گریه کرد. اشک خاموش و با وقاری بود. معلوم بود صاحبش همۀ سعی اش را برای نریختنش کرده و به همین دلیل یک جور شکوه در آن بود؛ مادرش فخری گلستان هیچ وقت گریه نکرد”.
خدا نگه دارد پیروز کلانتری را که خیلی اوقات موضوع های بسیار نغز را یا پیدا میکند و یا رویشان انگشت میگذارد و ما را وامیدارد به فکر کردن و شاید نوشتن چیزهایی که هم به درد دنیای مستندسازان بخورد و هم به درد آخرتشان.
در ادامۀ بحث بحران کار ( یا بیکاری) برای مستندسازان حرفه ای و مقید به مستندسازی (و نه برنامه سازی) مان، به این واقعیت گذر می کنیم که بخش مهمی از مشکل در خود ما و در وابسته بودن منفعلانه به سفارش های منابع و ادارات دولتی و رسمی یا نهادهای صنعتی و خدماتی است [...]
بحران کار برای مستندسازان مستقل و حرفه ای با شدت و دامنۀ هر چه وسیع تر از گذشته در راه است. تک و توک مستندسازان دورۀ اول هنوز به یمن سن و نام و جنس کارشان کم و بیش سرگرم کار اند و مستندسازان حرفه ای نسل دوم (دهۀ پنجاه و شصت) سال هاست به [...]
جوان بود و ناگهان در وسط جشن و جوانی از کف رفت و با خود فضای نفس کشیدن، حس اعتماد به زندگی و اشتیاق های ما را محو کرد. پس از او برای خانواده طعم چیزهایی که روزی اصیل و حقیقی بود، تباه شد. دیدن ها و ملاقات ها و صحبت کردن های سبکبار و [...]
آیا مستند، سینمای مستند یک گفتمان مستقل است یا نهادی ماهواً در خدمت قدرت؟ اگر گفتمان مستقل مستند حقیقت دارد، اینگونه بیمهار و بیمهابا مداخله دولتی در مستندسازی چیزی از آن باقی میگذارد؟
تلاش افراد یک صنف برای بهبود شرایط کارش، تلاشی شرافتمندانه، عقلایی، قانونی و مشروع است. تلاش برای حقوق صنفی و گسترش آزادیهایش هم همینطور. تنها در دیکتاتوریهای احمقانه از نوع کره شمالی این واقعیت بدیهی معاصر ندیده گرفته میشود.
بار دیگر جشنوارۀ فیلم مستند “سینما حقیقت” برپا می شود. نیاز سینمای مستند و مستندسازان ما به جشنواره ای جداگانه برای سینمای مستند، این جشنواره را به یک فضا و محلی برای دیدن و دیده شدن فیلم ها و اهالی سینمای مستند تبدیل کرده است. همین فضا را در نمایش سالانۀ جمع و جور و [...]
چند سال پیش با خواندن فصلنامه فارابی ویژه سینمای مستند ، همان که جلد زرد رنگی داشت چیزی درونم شکل گرفت. فکر کردم فیلم مستند همان چیزی است که در سینما برایم وسوسه کننده است. آرزویم بود که فیلم مستند بسازم و فکر می کردم یعنی می شود؟ شرایطی برایم فراهم نبود هرچند سستی خودم [...]
در همان بحبوحۀ کارهای جشن بزرگداشت محمد تهامی نژاد بودیم که از خودمان پرسیدیم چرا بزرگداشت ها را تنها برای پیشکسوتان مان برگزار می کنیم؟ چرا یک هنرمند جوان استخوان خرد کردۀ با تجربه، لایق چنین تشویقی نیست؟ پس در همان روز بزرگداشت اعلام کردیم که این ماجرا را در سایت مان پی گیری خواهیم [...]
شانزدهم دیماه هزار و سیصد و هفتاد و نه بود. اواخر دوران دانشجوئیم. اختتامیه دومین دوره جشنواره کیش بود و آشنایی با آدمهای بزرگ سینمای مستند ایران که برای من تازهکار پر از حس بزرگی بود و اعتماد به نفس.
در بخش فیلم مستند “جشن سینما” ی امسال در هر کدام از سه بخش فیلم های کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت ۵ فیلم و در مجموع ۱۵ فیلم کاندیدای بهترین تهیه کننده شده بودند. سه کارگردان فیلم کوتاه تهیۀ فیلمشان را هم عهده دار بودند، در یک فیلم کوتاه تهیه کنندۀ اصلی کارگردان [...]
جشنواره های موضوعی، که متمرکزند بر فیلم هایی حول موضوع یا فضایی خاص، اگر فیلم های انتخابی اش برانگیزاننده باشند و مؤثر اطلاع رسانی کنند، ما را درگیر دنیای موضوع خود می کنند و چهره ای روشن و تازه از زیروبم ها و کشاکش های خاص این دنیا بر ما می گشایند که طعم و [...]
روز سینمای مستند را برگزار می کنیم یا جشن آن را ؟ فرقش چیست؟ روز سینمای مستند می تواند با کلی تذکر و توجه و هشدار و وااسفا به حال سینمای مستندمان همراه باشد. کام جشن را که به این دلمشغولی ها و دغدغه ها تلخ نمی کنند. می کنند؟ بیایید جشن بگیریم تا که [...]
قرار است در “جشن سینما” ی امسال از تقوایی فیلمساز تقدیر شود. این تقدیر را خانۀ سینما برگزار می کند و خانۀ سینمایی که مدیریت و ساختار بدنه اش عمدتا”با مؤلفه های فیلم بلند داستانی تعریف می شود، جنس غالب تصمیم گیری ها و برنامه ریزی هایش برای چنین تقدیری هم طبعا” رنگ و بوی [...]
دو سه هفتۀ اخیر فیلم های مستند خارجی جشنوارۀ دفاع مقدس را تماشا می کردم. مستندهای خوب و درگیر با موقعیت های حاد و سیاسی جوامع گوناگون در میان شان زیاد بود و نشان می داد که یکی از خصوصیات و قوت های سینمای مستند، حضور زنده و جستجوگر در معرکۀ همین کشاکش های حساس [...]
یک عکاس رومانیایی به پیشنهاد یکی از مسئولین زندان این فرصت را به دست آورده بود که یک ورک شاپ عکاسی را در یکی از نامناسب ترین مکان های رومانی یعنی یک زندان زنان برگزار کند. این عکاس تصمیم می گیرد که در یک دوره زمانی و با آموزش یک سری اصول اولیه دوربین و وسایل مورد نیاز را در اختیار آن ها قرار دهد.
نمیدانم ویژه نامه “داستان” از مجموعهی خردنامه همشهری مردادماه را خواندهاید یا نه. توصیه نمیکنم! پیشنهاد دوستانه می دهم. بپذیرید و هزارتومان خرجش کنید. اگر قرص خوابتان کتاب است و چشمتان باید روی کلمهها تاب بخورد تا گرم خواب شود معطلش نکنید. به نظرم بهترین خاصیت این کتاب (شاید هم مجله؟) عوامانه بودنش است. روزمره [...]
تهران – چهار بعداز ظهر – پشت میز مونتاژ در یک بعدازظهر گرم تیرماه زیر باد کولر که رمق ندارد، پشت میز نشسته ام و مشغول تدوین هستم. تلفن زنگ میزند. خالق طاهری یارغار سفرهای کوه و دشتم خبر میدهد که راه بیافتم. به جایی بین آباده و اقلید در استان فارس. فردا صبح باید [...]
مرگ بهمن محصص مرا یاد فیلمی در بارۀ او می اندازد که در سال ۷۵ در جریان مستنددیدن هایم برای مجموعۀ “سینمای مستند ایران، یک گزارش” آن را در آرشیو تلویزیون دیدم و چهره ای پرشور و غریب از بهمن محصص و کارگردان فیلم، احمد فاروقی قاجار، به نمایش می گذارد. معلوم بود فیلمی است [...]
قرار است تلویزیون شبکۀ مستند راه بیندازد. این شبکه را قرار است صدا و سیمایی راه بیندازد که هنوز هم قریب به اتفاق فیلم هایی که نمایش می دهد، تولید خودش است و این رویکرد صدا وسیماست در موقعیتی از سینمای مستند ما که بسیاری از فیلم های مهم و اصلی مستند در بیرون از [...]
مدتی قبل درباره موضوعی راجع به سینمای مستند تحقیق می کردم. به خیلیها زنگ زدم و از آنها اطلاعات گرفتم ولی به نتیجه ای که می خواستم نرسیدم. تا این که با یکی از برو بچههای مستندساز ایرانی مقیم اروپا تمامس گرفتم. گفت: درباره موضوع مورد نظرت خودم چیزی نمی دانم ولی آن را بین [...]
اگر اون شب که بارون اومد کامران شیردل، این محبوب ترین مستند سینمای ما، به جای سال ۱۳۵۲ در همان سال آماده شدن اش (۱۳۴۶) دیده می شد، چه اتفاقی می افتاد؟ مهرجویی اخیرا” در یک گفتگو و نیز در مستند مهرجویی، کارنامۀ چهل ساله ی مانی حقیقی دردمندانه به بلایی اشاره می کندکه سانسور [...]
Copyright © 2012 vamostanad.com. S. Zebardast made it.