سال ها دل مشغول تهران (دربارۀ “سالینجرخوانی در پارک شهر” ساختۀ پیروز کلانتری)
با “سالینجرخوانی در پارک شهر” میبینیم که میشود در سینمای مستند و با همان تکنیکهای رایج مستند، یک شهر و یا گوشهای از آن را خیلی شخصی دید و درعینحال همانهایی از شهر را دید که همه هر روز میبینند، حتی بی آنکه از شیوه های شکار صحنه و دوربین مخفی استفاده شود.
