رشد سینمای آزاد در سال های 1350 به خاطر در اختیار گرفتن دوربین هشت و تبدیل آن به یک ابزار مهم و کارساز بود . در ان شرایط بسیاری از فیلمسازان ، مستقل ویا حتی تک نفره بودند ولی آنها در استقلال خود چشم داشت مالی نداشتند و فیلمهایشان در یک چرخش کامل تولیدی ، جریان نداشت . آنها در نهایت نوعی آماتوریسم را بوجود آوردند که می توانست سینما را از جنبۀ شکلی رشد دهد . به اضافۀ این که مستند سازان هیچ سندیکایی برای حمایت خود نداشتند . سندیکای هنرمندان ، الگوی اولیه و تشکیلاتی مثل خانه سینما بود که همه در آن عضو بودند جز مستند سازان ویا سازندگان فیلم های کوتاه . زیرا اساسأ حرفۀ مستقلی به عنوان مستند سازی وجود نداشت . و مستند سازها غالبأ کارمند بودند یا برای دولت فیلم می ساختند .