دیدارهای گروهی و تمرین گفتگو

ابتدا دیدار هایمان دستور جلسه ای نداشت. به این خاطر طراحی شده بود که هیئت مدیره ها پشتوانه های نظری وعملی داشته باشند و نسل تازه ای برای تداوم حیات انجمن آماده شود؛ ولی عملا همۀ ما در کار تمرین گفتگو بودیم. به تدریج با دستور جلسه های از پیش مشخص گرد هم آمدیم. گاهی دو یا سه نفر خودشان را برای تحقیق و صحبت روی موضوعی آماده می کردند.

تندیس ها و جایزه ها، زیر باران خاطره ها

شنبه هفتم آبانماه سر ساعت شش به خانه سینما رسیدم. باران نم نم می بارید. کنار در از هوشنگ گلمکانی پرسیدم : آقای دوایی هنوز نیامدن؟

احمد طالبی نژاد گفت:” اون دیگه نمی آد”.

یک تصمیم صنفی _ تاریخ سینما یی

تا رسیدن به حد نصاب بیش از هفتاد نفر فاصله بود. زمان می گذشت و بعید نبود که این بار هم مجمع عمومی فوق العاده به حد نصاب لازم نرسد. اما با ورود هریک از اعضاء، امید به برگزاری بیشتر می شد. موبایل ها هم برای گرفتن وکالت بکار افتاد. یک نفر گفت بریم تو سالن، فقط دو نفر باقی مانده .