لحظه
چه آفتابی
چه صبح شادابی
همیشه این!
این یاس بنفش آنجا بود؟
همیشه این دیوار آجری را
یاس بنفش می پوشاند؟
جایزه مستند برتر سال
سایتهای تخصصی سینمای مستند ایران ــ رایُبن مستند، ومستند و پیک مستند ــ با هدف گسترش فرهنگ تماشا و نقد فیلم مستند و جلب توجه هنردوستان، سینماگران و افکار عمومی به فیلمهای مستند برتر ایرانی، برنامهی جایزهی بهترین مستند سال را برگزار میکنند. تمام فیلمهای مستند محصول ایران یا محصول مشترک ایران و کشورهای دیگر [...]
منتخب عکس های امیرعلی قاسمی از تهران
من یک آدم عادی هستم و در نمایشگاه هایم سعی می کنم که با آدم های عادی ارتباط برقرار کنم. در جاهای مختلف و عجیب و غریبی مثل کافه یا خیابان نمایشگاه گذاشته ام تا این ارتباط شکل بگیرد. من خودم را از مخاطب عادی جدا نکرده ام و هیچ ترسی ندارم که از آدم های عادی واکنش های متفاوتی ببینم. این فاصله با مخاطب به هر حال وجود دارد و ما برای اینکه از مخاطب جدا نشویم مجبوریم از جو به اصطلاح روشنفکری هنر معاصر ایران فاصله بگیریم.
مردمنگاری مراسم آوازخوانی پیرمردهای اصفهانی زیر پل خواجو
پیرمردان خوشصدا، در روزهای معتدل یا گرم، عصر هنگام، و در روزهای دیگر سال- مثل زمستان- عصر پنجشنبهها و صبح و عصر جمعهها گرد هم میآیند و هر کدام به تناسب روحیهشان و نیز روحیة حاضران، چند بیتی آواز میخوانند.
تهرانی اصیل: خاطره ای دوردست…(گفتوگویی با ناصر فکوهی بر سر خردهفرهنگها در تهران)
تهرانیها از قدیمالایام بر دو دسته بودهاند: بالاشهریها و پایینشهریها. این تقسیمبندی هم نشاناش را بر چهره فرهنگی شهر گذاشته است. اما آیا میتوان هنوز، معتقد بود که فرهنگی تهرانی فراتر از این خط و مرزکشیهای فرهنگی و قومی هستی دارد و زنده است؟ و اصلا آیا همه ما در دل تهران بزرگ، حل نشدهایم؟
الگوی نمونه یی ساختار”ضد مستند” (نگاهی به مستند ” تهران انار ندارد”)
در مفهوم لغوی، واژه ی”مستند”به قابلیت استنادی اشاره دارد. به نظر می رسد قالب مستند با تمام گونه گونی ساختارهای خاصی که سال هاست در آن به چشم می خورد و به رغم مرسوم شدن کاربرد ترکیباتی از جنس”مستند شاعرانه”و همتایانش، همچنان انبوه ترین تولیدات مستند حول محور همین قابلیت استنادی شکل می گیرند.
خواندنِ تهران
«تجربهی تهران» اما تجربهای دیگر است. 26 مطلب تالیفی، یک مطلب ترجمه که آن هم از نویسندهای ایرانیست، و شاید حدود 300 تصویر (عکس و نقاشی و نقشه و دیاگرام)، جز در چهار یا پنج مورد، همه تجربههاییست بیواسطه و اصیل از شهر، شهر تهران.
فراخوان برگزاری اولین جایزهی مستند برتر سال
سایتهای تخصصی سینمای مستند ایران ــ رایُبن مستند، ومستند و پیک مستند ــ با هدف گسترش فرهنگ تماشا و نقد فیلم مستند و جلب توجه هنردوستان، سینماگران و افکار عمومی به فیلمهای مستند برتر ایرانی، برنامهی جایزهی بهترین مستند سال را برگزار میکنند.
زندگی جاری تهران در سایت Tehran 24
عکس های زندگی جاری تهران، انتخاب شده از سایت tehran24.com
جای سر خوبان (عکس های محمد غزالی و گفتگوی محمدرضا میرزایی با او)
مجموعه عکسهای جای سر خوبان نگاهی است به شهرمان
از منظر مجسمه های سنگی کار گذاشته شده در گوشه و کنار شهرمان؛
از شخصیت های بنام کشورمان
از رجال سیاسی، دینی، علمی، فرهنگی و هنری کشورمان.
زندگی زنان در کوی سیزده آبان تهران
در دهه 1370 در یکی از محله های فقیر نشین شهر تهران، کوی سیزده آبان، سه پروژه توسعه اجرا شد. پروژۀ شهر سالم که شهرداری و نهادهای دولتی متولی اجرای آن بودند و دو پروژۀ کلاسهای آموزشی و تعاونی زنان که یک موسسۀ غیرانتفاعی به همراهی یونیسف آنها را اجرا نموده است.
تهران در نقاشی های شهره مهران
تهران این جوری است. دائم در آن اتفاقاتی میافتد و دائم شکل ظاهریاش عوض میشود و این تغییرات روی من اثر میگذارند. همه چیز، همه شکلها و منظرهها دارند به سرعت تغییر میکنند. یک دورهای ساختمانهای نیمهکاره را زیاد میکشیدم. خانههای اطراف خانهمان دائم در حال خراب شدن و از نو ساخته شدن هستند و هر روز از دیدن این همه تغییر جا میخورم.
گل فشانی
هنوز در فضای سال نو سر می کنیم و از راه رسیده ایم. می خواستیم از راه رفتۀ سایت و راه پیش رو در سال تازه برایتان بگوییم؛ وقت کم آوردیم و حرف در فاصلۀ ذهن و زبان مان باقی ماند. پیام تبریک عید را هم باید برداریم. پس در این احوال هنوز عیدانه این عکس را پذیرا باشید تا راه بیفتیم.
عیدتان مبارک !
آرزوی عیدی پر از استراحت و راحتیِ خیال برایتان داریم، و بهرۀ کافی بردن از :
بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک،
شاخه های شسته، باران خورده، پاک.
( با جدول مستندهای نوروزی برنامه “مستند 4″ )
یک عصر زنانه در تهران
در سالهای اخیر به مدد تکنولوژی حالا بدیهی شده «دی وی دی» و سینماهای خوش کیفیت خانگی، همه می توانند جمع های فیلم بینی کوچکی به راه بیاندازند و در تجربه ای گروهی (اما متفاوت از سینما) به تماشای آثار سینمایی دلخواهشان بنشینند. چنین محفل هایی روز به روز در سرتاسر دنیا بیشتر و بیشتر می شوند و به گفته جاناتان روزنبام، کم کم چنین جمع های خودجوش و صمیمی ای جایگزین نقش سینماتک ها و سینه کلوب ها خواهند شد.