پروژه “بنیاد عکس سینمای مستند ایران”

دبیر پروژه : محمد تهامی نژاد

آغاز پروژه : آبان ماه ۱۳۹۰

در این پرونده عکس های پشت صحنۀ فیلم ها و تاریخ دور و نزدیک سینمای مستند ایران، عکس هایی از فیلمسازان و دیگر دست اندرکاران فیلم ها و نیز وقایع مرتبط با حیات این سینما منتشر می شوند و به بهانۀ نشر آن ها، اطلاعات تازه و گفت و گو ها و خوانش های نو با عکس ها، توسط صاحبان عکس ها یا هر آدم درگیر دیگری مطرح خواهد شد. قصد نگاه جامع به این مقوله درمیان نیست، که خود کار دیگری است. می خواهیم اهمیت عکس را در آرشیو سینمای مستندمان زنده و برجسته کنیم و فضایی برای توجه و نگاه تازه به آن به وجود آوریم.

Share

مطالب این بخش

“فیلم” مستند و “سینما” ی مستند

اتفاق دارد در جای دیگری – جدا از عرصه و فضای سینما – می‌افتد. فیلم‌های مستند تولید شده در یک‌سال، در تنوع و تفاوت‌هایش، پدیده‌ای گسترده‌تر و پرجنبه تر از فیلم‌های سینمای مستند ایران‌اند. تولید گسترده و حضور دائم این فیلم‌ها، بیشتر پدیده‌ای فرهنگی، مدنی و اجتماعی و متأثر از کشاکش‌ها و تکاپوی زندگی اجتماعی انسان ایرانی است تا امری متصل و مرتبط به سینما و عالم هنر و حرفۀ فیلم‌سازی.

انواع رنگ‌ها: گزیده‌هایی از خاطرات ژیگا ورتوف (۱۹۴۴-۱۹۳۹)

انواع رنگ‌ها: گزیده‌هایی از خاطرات ژیگا ورتوف (۱۹۴۴-۱۹۳۹)

ترجمه: وحیداله موسوی

*

اشارۀ مترجم فارسی: دنیس آبراموویچ کافمن (۱۹۵۴-۱۸۹۶) که بعد‌ها نام ژیگا ورتوف (به معنی «فرفره چرخان») را برای خود برگزید، از خانواده‌ای لهستانی‌الاصل بود که در شروع جنگ جهانی اول به مسکو نقل مکان کردند.

جلسه های نمایش فیلم "انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند"

جلسه های نمایش فیلم "انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند"

   پس از آن که  در اواخر دهه هفتاد، انجمن مستند سازان از خانه سینما به خانه هنرمندان اسباب کشی کرد، تهیه کننده ها هم آمدند و میز و صندلی خود را درست مقابل بچه های ما در انتهای ضلع جنوبی سالن بزرگ طبقه اول گذاشتند. انجمن تئاتر، انیمیشن سازها و حتی معماران هم بودند. […]

راش‌ها را دور نریزید!

راش‌ها را دور نریزید!

درآمد: گفتگویی که می‌خوانید، اول‌بار در شمارۀ ویژۀ سینمای مستند فصلنامۀ «ایرانشهر»، پاییز ۱۳۸۴ منتشر شد. سردبیر این شماره روبرت صافاریان بود. نزدیک به هشت سال گذشته و هنوز اتفاق خوب و تازه‌ای برای راش‌های گذشته و حال فیلم‌ ها و سینمای مستند ما نیفتاده است. خودمان هم کاری نکرده ایم. شاید انتشار دوبارۀ گفتگو سبب امر خیری بشود. عکس مطلب، تهامی‌نژاد را در‌‌ همان سال‌ها و در دورۀ تماشا و شناسایی فیلم‌ها و راش‌های بی‌نشان فیلمخانه ملی ایران نشان می‌دهد.

بازار ویدیو ی فیلم مستند در ایران: یک پژوهش تاریخ سینمایی ( ویراست جدید)

بازار ویدیو ی فیلم مستند در ایران: یک پژوهش تاریخ سینمایی ( ویراست جدید)

بخش بسیار کوچکی از مجموعه عظیم فیلم‌های مستند ایرانی در دسترس هستند و تعداد اندکی از آن‌ها در سایت‌های مختلف دنیا منتشر می‌شود. در این پژوهش به دنبال این نیستم که چرا فیلم مستند ایرانی بازارش گرم نیست. بلکه سوال این است که «در عصر دانلود» و رکود عمومی ی مصرف فیلم مستند، وضع فعلی بازار چیست و این بازار از چه پیشینه‌ای برخوردار است؟

اطلس رنگارنگ

اطلس رنگارنگ

مستندهای سیمای مراکز استان‌ها، از چند جنبه نقشی کلیدی در تاریخ سینمای مستند ایران دارند. می‌دانیم که اصولا مهم‌ترین ماموریت و فلسفۀ وجودی شبکه‌های استانی این است که در هر ساختاری ـ تله فیلم، مستند، سریال، برنامه‌های ترکیبی و… ـ از اندوخته‌های بومی و قومی خود بهره بگیرند. بنابراین فیلم‌های مستند مراکز نقش مهمی در ساختن هویت و حافظۀ جمعی هر استان دارند.

مدرنیته ایرانی و سینمای مستند

مدرنیته ایرانی و سینمای مستند

فرآیندِ گسترش دوربین فیلمبرداری و محصولات آن رابطه دوسویه‌ای با مدرنیته ایرانی داشت. از سویی فرزند و فرآورده مدرنیته بود و از سوی دیگر عامل تقویت کننده فرآیند مدرنیزاسیون بوده است. به روش‌های مختلفی می‌توان پیوند دو سویه دوربین فیلمبرداری و مدرنیته ایرانی را توضیح داد. یکی از راه‌های ساده توجه به کاربردهای گسترده دوربین در فرآیند مدرن شدن جامعه ایران است.

یادداشت‌هایی درباره پرسش «سینمای مستند چیست؟»

یادداشت‌هایی درباره پرسش «سینمای مستند چیست؟»

این روز‌ها بیش از همیشه مستند می‌بینیم. البته این حرفی به شرطی درست است که درکمان را از «مستند» به کلی تغییر دهیم و آن را دیگر نه به عنوان اثر هنری جدا از پیرامون، بلکه تصویرهایی پراکنده در دوروبرمان، در این یا آن کانال تلویزیون و در اینترنت بدانیم، که شبیه اینستالیشن تماشایش می‌کنیم، نه در سالنی که زمان ورود و خروجش مشخص شده و نه به عنوان داستانی با شروع و پایان مشخص، بلکه به عنوان جریان سیالی از تصویرهای پراکنده که آغاز و پایانی ندارد.

"اسپانسرد فیلم" تعریف آرتور التون است؛ من نوشتم: فیلم (ویدیوی) صنعتی و فیلم مستند

"اسپانسرد فیلم" تعریف آرتور التون است؛ من نوشتم: فیلم (ویدیوی) صنعتی و فیلم مستند

فیلم‌های صنعتی از نظر مواجهه با واقعیت، شیوه‌شناسی یا گونه‌شناسی خاصی جدا ازسایر شیوه‌های فیلم مستند ندارند. آنچه فیلم‌های حیطه صنعت را از سایر فیلم‌ها جدا می‌سازد، موضوع مورد مطالعه و هدف آنهاست. وگرنه در سینمای صنعتی، نیز شیوه‌های شاعرانه، توضیحی و مشاهده‌ای وجود دارد.

سینمای مستند، فضایی برای مکالمه

سینمای مستند، فضایی برای مکالمه

سینمای مستند هم‌چون فضایی برای مکالمه و گفت‌و‌گو؟
شما هم احتمالا برخورده‌اید به موقعیت‌هایی که نمایش یک فیلم مستند بستری برای درگیرشدن بحث و گفت‌وگو و جدلی جذاب و طولانی حول موضوع فیلم یا مسائلی ورای آن شده است. بسیار روبه‌رو شده‌ام با احوالی که گفت‌وگوی تماشاگران با کارگردان یک فیلم مستند – یا در میان خودشان – از فیلم و موضوع آن شروع شده و به فضا‌ها و مسائل گسترده‌تری ورای مضامین اثر راه پیدا کرده و تماشای یک فیلم مستند محملی شده برای گستراندن آفاق اندیشه و بسط فضای گفت‌وگو در مسیرهای دلخواه دو طرف گفت‌وگو.

سینمای مستند، واقع نگاری و واقع گرایی

سینمای مستند، واقع نگاری و واقع گرایی

برخلاف فیلمی داستانی، در یک فیلم مستند اغلب تمایل بر آن است که بیننده علاوه بر همسان پنداری «شی فیلمی» و «شی ماقبل فیلمی»، بین «شی ماقبل فیلمی» و «شی واقعی تاریخمند» هم تمایزی قائل نشود. به این اعتبار فیلم مستند در باور عام «از چیزی» است، نه «درباره چیزی»؛ اشیا روی پرده‌‌ همان هستند که به نظر می‌رسند و‌‌ همان هستند که پیش از حضور دوربین و به شکل تاریخی بوده‌اند.

خانه‌ای برابر فراموشخانه‌ها

خانه‌ای برابر فراموشخانه‌ها

فیلم مستند در ایران برای نگارنده این روز‌ها تنها مدیوم هنری است که تصویری ایده آل است از آنچه هنر قرار است مطرح کرده و به سامان برساند. سینمایی که با همه تکثر‌ها و تنوع انگار قانونی نانوشته، درگیر جهان وهستی انسان ایرانی درطول تاریخ زیستنش است.

باد دبور

باد دبور

مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی؟ شوخی می‌کنید. مرکز کنترل سینمای مستند و تجربی شاید. سینمای مستند و تجربی روحیه‌ی تجربه‌گرا و آماتور و رشد یابنده‌ می‌خواهد. در حالی که این روزها حرفه‌ای‌گری آفت ابتکار و پویایی شده و همه‌چیز مطابق یک نگاه رسمی‌ست. همیشه فکر می‌کنم تولید با تولیدمثل چه تفاوتی دارد؟ تفکر مردسالارانه‌ی […]

زمان که بر ما می‌گذرد و ما که در زمان می‌گذریم  (چرا باید به سینمای مستند ایران احترام گذاشت و فیلم‌هایش را دید؟)

زمان که بر ما می‌گذرد و ما که در زمان می‌گذریم (چرا باید به سینمای مستند ایران احترام گذاشت و فیلم‌هایش را دید؟)

در روزگاری که کنار تلویزیون و ویدیو و داخل کیف‌هایمان پر از شاهکارهای سینمایی و فیلمهای روز سینمای جهان است
چرا وقتمان را بگذاریم روی دیدن فیلم مستند ایرانی؟
آنهم نه فیلمهایی که شبکه‌هایی بیشتر با اغراض سیاسی پخش می‌کنند
بلکه فیلمهایی که اصولا پخش کننده‌ای ندارند.

یک مستند یکّه ی بی‌نام

یک مستند یکّه ی بی‌نام

در سه‌ چهار سال بعد از انقلاب سال ۱۳۵۷ سینمای مستند اجتماعی ما‌ زاده شد و تا پیش از آن‌که در سال ۱۳۶۱، متأثر از جنگ و غلبۀ سینمای آن، فضایش فروکش کند، دو نوع مستند در دل آن ساخته شد؛ مستندهای انقلابی و ملتهب (مثل فیلم‌های شهید آوینی در بلوچستان، «باخاک تا خاک» منوچهر مشیری و فیلم سه‌بخشی «کودک و استثمار» محمدرضا اصلانی) و مستندهای مشاهده‌گر و محققانه (مثل مجموعه سه فیلمی «سرپناه» ساختۀ ابراهیم مختاری/کیوان کیانی، محمد تهامی‌نژاد و فریدون جوادی، «کوره‌پزخانه» محمدرضا مقدسیان و «زناشویی و طلاق» فریدون جوادی).

سینمای مستند و دام تازه

سینمای مستند و دام تازه

به­ نظر می­ رسد قصد اصلی خوشه­ چینان جدید، ورود عنان­ گسیخته و شلنگ­ انداز به یک فضای تازه برای جذب پول و سود، در ­هم ریختن سازوکار نیم ­بند و نیمه مستقل موجود در این سینما و در میان دست­ اندکاران آن­، تابع و جیره­ گیر کردن آدم­ های این حرفه، خارج کردن نهادها یا فضاهای متشکل یا مؤثر از دور و در نهایت، بر هم زدن قاعدۀ بازی و مهم­ تر از آن، قاعدۀ زندگی جاری و امرار معاش معمول در این ­فضاست.

اتفاق جای دیگری می­ افتد.

اتفاق جای دیگری می­ افتد.

گرچه این مطلب در مسیر توجه به امر تحقیق نوشته شده، اما این توجه را هم داشته باشیم که دو فیلم مهم و مقبول سینمای مستند ما – یعنی “خانه سیاه است” و “اون شب که بارون اومد” – فیلم­ های چندان تحقیق­ شده ­ای نیستند و قدرت تأثیرشان در جاهای دیگری است؛ پس هر نکتۀ مهمی – از جمله اهمیت تحقیق را – وحی مُنزل نکنیم و متین و سنجیده جذب و هضمش کنیم.

دور از اجتماع خشمگین (یا: ایده چقدر مهم است!)

دور از اجتماع خشمگین (یا: ایده چقدر مهم است!)

جنجال‌آفرینی و حاشیه‌سازی با دنیای هنر و سرگزمی عجین است. هر کسی که حتی چند روزی را هم در این حال‌وهوا سیر کرده باشد می‌داند که این جزئی از «قاعدۀ بازی» است. اما در ایران این مسئله برای فرد یا افرادی که به امورات هنری علاقه‌مند یا شاغل‌اند و با پیچیدگی‌های متعدد فرهنگی و اجتماعی آن زندگی می‌کنند نه تنها یک چالش بی‌پایان و هرروزه بلکه معضلی اساسی است.

حق به حق‌دار رسید.

حق به حق‌دار رسید.

"مردی با دوربین فیلمبرداری"، فیلم صامت ژیگا ورتوف فیلمساز دهۀ ۱۹۲۰ شوروی، در نظرخواهی دهه به دهه‌ای نشریۀ سینمایی «سایت ‌اند ساند» در سال ۲۰۱۲ به پانتئون ده فیلم بر‌تر تاریخ سینما راه یافته است. تعداد داوران این دوره شش برابر ده سال پیش بوده – ۸۴۶ نفر در برابر ۱۴۵ نفر – که نشان می‌ دهد فیلم ورتوف از میان جمع جوان‌تر و غیر نخبه تری بالا آمده است.

روایت‌های مستند

روایت‌های مستند

زنگ تفریح توی دفتر نشسته بودم. دو نفر از بچه‌ها دست‌و‌پای یکی را گرفته بودند و آوردند گذاشتند روی زمین. مدیر گفت: “پاهاش را بلند کنید بذارید رو صندلی تا خون به مغزش برسه.” بعد رو کرد به من: “حاج آقا خیلی از بچه‌های این‌جا ضعف می‌کنن؛ پدر و مادرشون ندارن بهشون صبحونه بدن.”

فیلم مستند و احوال شخصی

فیلم مستند و احوال شخصی

در این فضا می‌خواهم هر از چند‌گاه دغدغه‌های مستندسازی‌ام را با شما در میان بگذارم و الطاف و جذابیت‌های این حرفه را با هم دوره کنیم.
پارسال سه فیلم ساختم که هر سه در فضای زیست پیرانه و پیرانگی می‌گذشت. در «سالینجرخوانی در پارک شهر» ایده‌های فیلم‌نشدۀ عمری‌ام از پارک شهر را یک‌به‌یک وسط می‌گذارم و به بازخوانی این پارک پیر شهرمان می‌پردازم.

یک شاهد مثال خانمان برانداز!

یک شاهد مثال خانمان برانداز!

نمایش‌های سالنی و خصوصی فیلم مستند در این‌جا و آن‌جا ظرفیت پوشش دادن بخش ناچیزی از مخاطبان بالقوۀ سینمای مستند را داراست و ما، در فقدان فضای نمایش فیلم‌هایمان در تلویزیون، تا نتوانیم به شبکۀ توزیع ویدئویی، یا آنلاین یا راه‌های پنهان متصل به زندگی و روابط امروز جامعۀ‌مان راه پیدا کنیم و در این عرصه‌ها به سازوکار حضور متداومی دست نیابیم، در بر همین پاشنه می‌چرخد.

از محسن امیریوسفی تا "مستند پرتره"

از محسن امیریوسفی تا "مستند پرتره"

روزگاری بود – در دهۀ شصت – که همۀ فیلم‌های در بارۀ همه جای ایران، در اتاق کارگردان‌های تلویزیون جام جم در تهران شروع می‌شد و کلید می‌خورد. حالا در همه جای ایران دوربین در دست فیلمسازهای محلی ثبت‌کنندۀ چهره‌های گونا‌گون از زندگی ایرانی است و بخش مهمی از این فیلم‌ها در بارۀ تک آدم‌های گمنام و معمول جامعۀ ماست.

گفته های یک «مستندنویس» قدیمی

گفته های یک «مستندنویس» قدیمی

جریان اصلی سینمای متفاوت ما و سینمای مستند ما خیلی کنار هم قرار دارند که نمودهای آن را در مستندگرایی سینمای داستانی متفاوت­مان که با شهیدثالث و نادری شروع شد، مشاهده می­ کنیم. گاه حتی فکر می­ کنم که مستندگرایی در آثار فیلم­سازی مانند کیانوش عیاری از جهاتی حتی مهم ­تر از آثار کیارستمی است و فیلم­ های عیاری از حیث مستندگرایی اصالت بیشتری دارد.

برخی رویدادهای یک سال سینمای مستند ایران

برخی رویدادهای یک سال سینمای مستند ایران

سال نو بر شما مبارک باد. سینمای مستند ایران در سال گذشته هزاران فیلم ساخت و راه ها و شیوه هایی را آزمود. ذخیرۀ تصویری از فرهنگ و سرزمین ما را گسترد، بر روایت های کلان و سینمای مشاهده ای و مشارکتی متکی شد، یا تصویری از دنیای درون و ذهنیت مستندساز به نمایش درآورد تا به شیوۀ پرفورماتیو (اجرایی) هویت خود را در مواجهه با جهان تاریخی برملا سازد. موج تازه ای از سومین نسل مستندسازان از طریق "چهره نگاری شخصی" بر جهان اجتماعی و تاریخی نقب می زنند.

آوانگاردیسم و ساخت واقعیت

آوانگاردیسم و ساخت واقعیت

دوباره رایحۀ آوانگاردیسمی به مشام می رسد که سال ها بود اقتدارگرایان به خیال خود مرگ آن را جشن گرفته بودند. آوانگاردیسم هیچگاه تنها یک نحله و جنبش نبوده و نخواهد بود؛ آوانگاردیسم مظهر بیداری هنرمند – روشنفکر برای بازپس گیری هر آن چیزی است که روزگاری سرکوب، انکار یا فراموش شده و امروزه حکم کیمیایی را برای جامعه و ویروسی را برای نظم نمادین دارد. سینمای مستند هنوز هم می تواند در پیوند با واقعیت تعریف شود، اما نخست می باید رابطۀ خود با آوانگاردیسم را بازتعریف کند.

این موضوع مبهم زن (مستندهایی دربارۀ زنان)

این موضوع مبهم زن (مستندهایی دربارۀ زنان)

با مروری بر این فیلم‌ها و توجه به میزان اهمیت آن‌ها، می‌توان حدس زد که در حساسیت به مسائل زنان، تفاوت معناداری میان مردان و زنان مستند‌ساز وجود ندارد. اما چیزی که باید بر آن‌ تأکید کرد و به‌ بحث گذاشت این است که کدام‌یک از این فیلم‌ها زنانه‌تر به‌ موضوع نگریسته‌اند؟

قصه گویی در فیلم مستند

قصه گویی در فیلم مستند

شاید به نظر بیاید قصه در فیلم مستند چه معنی می دهد و چه تفاوتی بین فیلم مستند و داستانی وجود خواهد داشت. اگر شما می خواهید در فیلم مستندتان هم قصه ای بگویید، اگر می خواهید یاد بگیرید چگونه با مواد خامی که از واقعیت دارید قصه ای قوی و تاثیر گذار بیان کنید، کتاب ” قصه گویی در فیلم مستند ” را بخوانید.

معرفی یک کتاب : تاریخ اجتماعی سینمای ایران

معرفی یک کتاب : تاریخ اجتماعی سینمای ایران

حمید نفیسی یک قرن از تاریخ سینمای ایران را بررسی کرده و از نظر پیشرفت های تکنولوژیک و ژانرهای متنوع و تکنیک های داستان گویی آن را مورد توجه قرار داده و دورنمایی از تاثیر اجتماعی سیاسی این سینما بر شکل گیری هویت ایرانی اراده می دهد.

پشت بام جشنواره

پشت بام جشنواره

لحظۀ آخر گفتند در مشهد است، و من دلم پر زد برای خلوت نیم شبان یک حریم مقدس که برایم قطعه ای از بهشت است و رفتم آن جا گریه کنم؛ و چند فیلم محشر دیدم، و انیمیشن های حسابی امیدبخش، و دو سه فیلم داستانی گیج کننده که یکی اش عالی است: (Roof).

وقتی از فیلم حرف می زنیم از چه چیزی حرف می زنیم؟ (به بهانه تماشا و حضور در جلسه نقد و بررسی فیلم “گِشِر”)

وقتی از فیلم حرف می زنیم از چه چیزی حرف می زنیم؟ (به بهانه تماشا و حضور در جلسه نقد و بررسی فیلم “گِشِر”)

در جلسه نقد و بررسی یک فیلم مگر قرار نیست درباره خود فیلم صحبت شود؟ این پرسشی است که ذهن مرا درگیر خود کرده است. بحثها و ارجاعات فرامتنی قرار است چه چیزی را در مخاطب فعال و بیدار کند که تمامی زمان جلسه را بخود اختصاص می دهد؟!

مستندسازی آزمودن شرایط انسان هاست

مستندسازی آزمودن شرایط انسان هاست

متیو کلی، نویسنده و کارگردان موفق در سینمای مستند، بیش از ۲۵ سال است که در این عرصه فعالیت می کند و تا کنون قادر به دریافت چندین جازۀ معتبرجهانی گشته است. یکی ازمستندهای مشهور وی، “کامبوج، خون بارترین بازی” ، مستندی یک ساعته دربارۀ سیاست های خارجی آمریکا در قرن بیستم است.

ردّ پای ماندگار (میزگردی در بارۀ سینمای مستند ابراهیم گلستان با حضور همایون امامی، رضا بهرامی نژاد و پیروز کلانتری)

ردّ پای ماندگار (میزگردی در بارۀ سینمای مستند ابراهیم گلستان با حضور همایون امامی، رضا بهرامی نژاد و پیروز کلانتری)

گلاویژ نادری: این پرونده ۵۰ سال بعد از ساخت مستندهای آقای گلستان منتشر می شود. به اعتقاد شما فیلم های مستند آقای گلستان هنوز هم قابل اعتنا و توجه هستند و آیا با وجود گذشت نیم قرن از ساخته شدن این فیلم ها هنوز هم با ارزشند؟

نقدِ فیلم مستند یا فلسفۀ شکسته‌بسته (پاسخی به مقاله “در ستایش مغلق‌نویسی” امید بلاغتی)

نقدِ فیلم مستند یا فلسفۀ شکسته‌بسته (پاسخی به مقاله “در ستایش مغلق‌نویسی” امید بلاغتی)

در یکی از نوشته‌هایم در ستون نقد فرهنگ روزنامه شرق درباره توسل افراطی به نام‌های بزرگ در نوشته‌های مطبوعاتی از جمله به نوشته‌ای از امید بلاغتی در سایت ومستند اشاره کرده بودم.

در ستایش مغلق نویسی  (نگاهی به مطلب “دریدا، فوکو، گادامر، رورتی… بسه دیگه” نوشته ی روبرت صافاریان)

در ستایش مغلق نویسی (نگاهی به مطلب “دریدا، فوکو، گادامر، رورتی… بسه دیگه” نوشته ی روبرت صافاریان)

چه بپذیریم و چه نپذیریم مقوله یی با عنوان فلسفۀ هنر زاییده جهان غرب و متفکران غربی است. وقتی من در نوشته یی (درباره فیلم مستند) می خواهم به پدیده بازی در اثر هنری اشاره کنم و تلاشم بر آن است تا از نظرگاهی فلسفی به ماجرا نگاه کنم، ناچارم مدام به گادامر ارجاع بدهم.

تهران در قاب مستند (میزگردی با حضور شادمهر راستین و پیروز کلانتری)

تهران در قاب مستند (میزگردی با حضور شادمهر راستین و پیروز کلانتری)

تصویرکردن شهری که در آن زندگی می‌کنیم از اولین سال‌های پیدایش سینما، یکی از بزرگ‌ترین علایق سینماگران بوده است. همین امر موجب شد در دهه‌های ۲۰ و ۳۰ میلادی تعدادی از مهم‌ترین فیلم‌های مستند که شهرهای بزرگ و تازه مدرن شده اروپایی و آمریکایی را دستمایه کار خود قرار داده بودند، ساخته شوند.

لیمو و شیر

لیمو و شیر

روبرت صافاریان در یادداشتی در روزنامه شرق در ۱۲ شهریور با عنوان “دریدا، فوکو، گادامر، رورتی…درباره ابهت نام‌های بزرگ” به آسیب‌شناسی به قول خودش یک جور گرایش در روشنفکری و روزنامه‌نگاری این روزها پرداخته که برای تاثیرگذاری بر خواننده از مغلق‌نویسی و ارجاع افراطی به نام فیلسوفان و اندیشمندان غربی استفاده می‌کند.

حرف من از نقل تو جداست ! (در پاسخ دو نقد احمد میراحسان بر نوشته های من)

حرف من از نقل تو جداست ! (در پاسخ دو نقد احمد میراحسان بر نوشته های من)

احمد در هر دو نوشته اش تفاوتی میان دو عرصۀ انتخاب و داوری فیلم ها قائل نیست و می گوید: “هیأت داوری یا انتخاب با اتکا به ذهن خود قضاوت می کند”. حرف من درست در خلاف جهت این باور است و در این باره با احمد اختلاف نظر دارم.

با پیروز موافقم، اما از فاروقی دفاع می کنم.

با پیروز موافقم، اما از فاروقی دفاع می کنم.

دوستی می گوید تو آماده ای که از هر چیز خاک بر سری و نحس که همه از آن می گریزند، با افتخار حرف بزنی؛ از جمله می توان به نشستن میان دو صندلی، سانتریسم و میانه روی اشاره کرد که القابی است که در تجربۀ سیاسی به افراد بی هویت، که حاضر به سینه زدن زیر علم یکی از دو طرف دعوا نیستند، داده می شود.

چگونه دیده نشده اند؟

چگونه دیده نشده اند؟

من جایگاه انتخاب را جدا از جایگاه داوری می­ دانم و معتقدم مستندسازان معتبر و جاافتاده در مرحلۀ انتخاب فیلم­ ها کم­ و ­بیش حق ویژه دارند و به­ راحتی نمی ­توان فیلمشان را کنار گذاشت، به­ خصوص اگر تجربه و کار تازه و ویژه ­ای انجام داده باشند.

به نام داور نهائی (نامه محسن امیریوسفی به کیومرث پوراحمد)

به نام داور نهائی (نامه محسن امیریوسفی به کیومرث پوراحمد)

دبیر محترم جشن خانه سینما

جناب آقای کیومرث پوراحمد عزیز

با سلام و قدردانی و سپاس به خاطر تمام زحماتی که برای هرچه بهتر برگزار شدن این دوره از جشن خانه سینما متحمل شدید، مایلم نکاتی را در خصوص بحث انتخاب فیلمهای مستند جشن خانه سینما خدمتتان عرض نمایم.

حکایت همچنان باقی است (در باب انتخاب فیلم های مستند جشن سینما)

حکایت همچنان باقی است (در باب انتخاب فیلم های مستند جشن سینما)

یک مشکل مهم انتخاب فیلم های مستند جشن سینما نحوۀ جمع شدن هیأت انتخاب است: دو نفر از انجمن مستندسازان، دو نفر از انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند و سه نفر از سوی هیأت مدیرۀ خانۀ سینما. نگاه ها و توجهات این سه طرف ماجرا اغلب متفاوت و جدا از هم یا لااقل بی ارتباط با هم است و به همین جهت اعضای هیأت انتخاب سطوح کیفی و سلیقه های بسیار متفاوت پیدا می کنند.

خودچهره‌نگاری شخصی (مهم ترین جریان مستند دهۀ ۱۳۸۰)

خودچهره‌نگاری شخصی (مهم ترین جریان مستند دهۀ ۱۳۸۰)

رگه‌های خود بیانگری در پاره‌ای از مستندهای ایرانی وجود داشته است، ولی از آنجا که خود چهره‌نگاری شخصی و مستندهای خودبیانگر در دهه ۸۰، در سینمای مستند ایران حاوی پیشنهاد تازه، بسیار پراهمیت و پرارزشی در سینمای مستند ما بوده و راه تازه‌ای را گشوده و به صورت یک جریان نوپا ظاهر شده است، در اینجا مایلم به آن بپردازم تا آغازی باشد برای معرفی و گفت‌وگو از این نوع مستند پرارزش.

یک تصمیم  صنفی _ تاریخ سینما یی

یک تصمیم صنفی _ تاریخ سینما یی

تا رسیدن به حد نصاب بیش از هفتاد نفر فاصله بود. زمان می گذشت و بعید نبود که این بار هم مجمع عمومی فوق العاده به حد نصاب لازم نرسد. اما با ورود هریک از اعضاء، امید به برگزاری بیشتر می شد. موبایل ها هم برای گرفتن وکالت بکار افتاد. یک نفر گفت بریم تو سالن، فقط دو نفر باقی مانده .

مردمنگاری مراسم آوازخوانی پیرمردهای اصفهانی زیر پل خواجو

مردمنگاری مراسم آوازخوانی پیرمردهای اصفهانی زیر پل خواجو

پیرمردان خوش‌صدا، در روزهای معتدل یا گرم، عصر هنگام، و در روزهای دیگر سال- مثل زمستان- عصر پنجشنبه‌ها و صبح‌ و عصر جمعه‌ها گرد هم می‌آیند و هر کدام به تناسب روحیه‌شان و نیز روحیه حاضران، چند بیتی آواز می‌خوانند.

شیوه ی اجرایی  در مستند سازی (برخورداری از خاصیت اجرایی زبان)

شیوه ی اجرایی در مستند سازی (برخورداری از خاصیت اجرایی زبان)

فیلم "زینت یک روز بخصوص" با استفاده از عنصر اجرایی زبان به راه می افتد. تصمیم مختاری در آغاز فیلم که به دلیل محدودیت های قانونی از خیابان به داخل خانه زینت می رویم، زبان را با کردار همراه می سازد. اما فیلم حکایت یا توصیف چگونگی تولید اثر هم هست و به خوبی از طریق مشارکت مستندساز و سوژه به پیش می رود و ما را به شناخت سوژه رهنمون می شود.

مدرنیت مرتبط با زندگی روزمرّه و جاری (گزارش های شهری تقوایی)

مدرنیت مرتبط با زندگی روزمرّه و جاری (گزارش های شهری تقوایی)

در نیمۀ دوم دهۀ ۴۰ ناصر تقوایی در فیلم­ های ساده، کوتاه و گزارشگرانه­ اش از زندگی شهری (آرایشگاه آفتاب، نانخورهای بیسوادی و تاکسی­ متر) به فضایی گذر می­ کند که بسیار مهم است و پیشنهاد یکّه­ ای دربر دارد؛ اما متاسفانه فضای نخبه­ گرای آن دوره – و امروز ما نیز – این حرکت را درنیافت و خود او هم این مسیر را رها کرد.

برلین : سمفونی یک شهر بزرگ

برلین : سمفونی یک شهر بزرگ

در ” برلین : سمفونی یک شهر بزرگ ” ، شهر بازیگر اصلی است. مردم اغلب در گروه های مختلف ظاهر می شوند یا به صورت المان های توده ای هستند و فقط بخشی از یک توده اند. فردیتی که با آن معرفی شوند وجود ندارد و روتمن طبقه های مختلف اجتماعی را بدون اولویت بندی آن ها نشان می دهد.

مستند تجربی و جایگاه زنان فیلمساز

مستند تجربی و جایگاه زنان فیلمساز

درک عمیق “شانتال آکرمن” از معماری، مفهوم شهر، مدنیت و رابطه انسان با این امور منجر به ساخت تعداد قابل توجهی فیلم مستند شده است که از لحاظ سبک، یادآور فیلمهای دیگرش و از نظر نوع نگاه و پرداخت موضوع، شاعرانه و به شدت تاثیر گذاراند.

بازگشت وایکینگ ها در هزاره سوم ، گفتگو  با شهزاد رحمتی درباره بسترهای اجتماعی  موسیقی متال برای سینمای مستند

بازگشت وایکینگ ها در هزاره سوم ، گفتگو با شهزاد رحمتی درباره بسترهای اجتماعی موسیقی متال برای سینمای مستند

شاخص ترین چهره مستندساز موسیقی متال در سال های اخیر «سم دون» است که با همان اولین فیلم مستند خود به نام متال: سفر یک هدبنگر به شهرت جهانی دست یافت و خود را محبوب اهالی موسیقی متال کرد.

بزرگ ترین خودکشی قرن

بزرگ ترین خودکشی قرن

خبر کوتاه بود بدون هیچ توضیحی : ” بزرگ ترین خودکشی قرن در Jonestown ” . اما اینکه Jonestown کجا بوده و چه کسانی و اصلا با چه طرز تفکری دست به خودکشی دسته جمعی زده اند نا مشخص بود .

همه‌ی رنگ‌ها ( گزیده‌هایی از خاطرات ورتوف  ۱۹۴۴ –  ۱۹۳۹)

همه‌ی رنگ‌ها ( گزیده‌هایی از خاطرات ورتوف ۱۹۴۴ – ۱۹۳۹)

معمولا این‌طور است که کارگردان یکی از سناریو‌هایی را که استودیو پیشنهاد کرده انتخاب می‌کند. در مورد من عکس این صادق است. یکی پس از دیگری پیشنهاد می‌دهم و تابه‌حال استودیو هیچ چیزی را مطرح نکرده است.

ده موضوع دعوا در سینمای مستند ما !

ده موضوع دعوا در سینمای مستند ما !

در ادبیات سینمای مستند امروزمان، که به نحوی محسوس فعال تر و زنده تر از گذشته های نزدیک جریان دارد، حرف مان را می زنیم و از کنار هم می گذریم. تفسیر و نقد (و در بیان تازه تر آن، گفتگو با) نگاه و نظر یکدیگر هنوز راه نیفتاده و جدی گرفته نمی شود. حوصله نداریم و گرفتاریم یا این رویکرد، نشانۀ احوالی دیگر در زمانه ای دیگرشده است؟

"راش آرت"، نمایش لحظۀ در حال عبور

"راش آرت"، نمایش لحظۀ در حال عبور

می­ خواهم یک ایده، یک امکان بالقوه که به­ راحتی می­ تواند به رخدادی بالفعل و یک جریان مستقل نمایش در دنیا بدل شود و یک راه نو را به بحث بگذارم و بخواهم نه­ تنها نظرا" بلکه در عمل با آن همراه شوید: نمایش – و حتی – تولید راش ­آرت!

فاصله گذاری در یک روایت مستند

فاصله گذاری در یک روایت مستند

فیلم مستند ” خیابان آربور ” داستان زندگی آندریا دنبار، نمایشنامه نویس مشهوری است که در ۲۹ سالگی بر اثر سکته مغزی از دنیا رفت. دنبار نمایشنامه ای دارد با عنوان ” خیابان آربور ” که در خیابانی به همین نام و در محله باترشاو می گذرد. کلیو برنارد در این فیلم تصمیم می گیرد […]


Copyright © 2017 vamostanad.com. S. Zebardast made it.

PHVsPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hYm91dF9idXR0b248L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hYm91dF9oZWFkZXI8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hYm91dF9waG90bzwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2Fib3V0X3RleHQ8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hZF8zMDBfYWRzZW5zZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkXzMwMF9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIGh0dHA6Ly93d3cud29vdGhlbWVzLmNvbS9hZHMvMzAweDI1MGEuanBnPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYWRfMzAwX3VybDwvc3Ryb25nPiAtIGh0dHA6Ly93d3cud29vdGhlbWVzLmNvbTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2NvbnRlbnQ8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2NvbnRlbnRfYWRzZW5zZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2NvbnRlbnRfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSBodHRwOi8vd3d3Lndvb3RoZW1lcy5jb20vYWRzLzcyOHg5MGEuanBnPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYWRfY29udGVudF91cmw8L3N0cm9uZz4gLSBodHRwOi8vd3d3Lndvb3RoZW1lcy5jb208L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hZF9oZWFkZXI8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2hlYWRlcl9jb2RlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYWRfaGVhZGVyX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gaHR0cDovL3d3dy53b290aGVtZXMuY29tL2Fkcy80Njh4NjBhLmpwZzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2hlYWRlcl91cmw8L3N0cm9uZz4gLSBodHRwOi8vd3d3Lndvb3RoZW1lcy5jb208L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hZF90b3A8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX3RvcF9hZHNlbnNlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYWRfdG9wX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gaHR0cDovL3d3dy53b290aGVtZXMuY29tL2Fkcy80Njh4NjBhLmpwZzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX3RvcF91cmw8L3N0cm9uZz4gLSBodHRwOi8vd3d3Lndvb3RoZW1lcy5jb208L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hbHRfc3R5bGVzaGVldDwvc3Ryb25nPiAtIGRlZmF1bHQuY3NzPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYXV0b19pbWc8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2Jsb2dfY2F0PC9zdHJvbmc+IC0gNzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2Jsb2dfbmF2aWdhdGlvbjwvc3Ryb25nPiAtIGZhbHNlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYmxvZ19wZXJtYWxpbms8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19ibG9nX3N1Ym5hdmlnYXRpb248L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2J1dHRvbl9saW5rPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTA8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xMF9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTE8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xMV9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTI8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xMl9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTY8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xNl9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIGh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzgtMy5KUEc8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzE3PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTdfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzFfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzIxPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjFfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzIyPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjJfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzIzPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjNfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI0PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjRfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI1PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjVfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI2PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjZfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI4PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjhfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI5PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjlfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zMDwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzMwX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zMTwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzMxX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zMjwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzMyX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zMzwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzMzX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zNDwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM0X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zNjwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM2X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zNzwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM3X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zODwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM4X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zOTwvc3Ryb25nPiAtIGZhbHNlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zOV9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfM19pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfNDwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzQwPC9zdHJvbmc+IC0gZmFsc2U8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzQwX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF80MTwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzQxX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gaHR0cDovL3ZhbW9zdGFuYWQuY29tL3dwLWNvbnRlbnQvd29vX3VwbG9hZHMvMTAtbG9zdHRyaWJlcy1idXNoY3UuanBnPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF80Mjwvc3Ryb25nPiAtIGZhbHNlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF80Ml9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIGh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzExLTExLmpwZzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfNDM8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfNDNfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzRfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzU8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF81X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF83PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfN19pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfODwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzhfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jdXN0b21fY3NzPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY3VzdG9tX2Zhdmljb248L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19mZWF0dXJlZF9wb3N0czwvc3Ryb25nPiAtIFNlbGVjdCBhIG51bWJlcjo8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19mZWVkYnVybmVyX3VybDwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2dvb2dsZV9hbmFseXRpY3M8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19sb2dvPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fbWFudWFsPC9zdHJvbmc+IC0gaHR0cDovL3d3dy53b290aGVtZXMuY29tL3N1cHBvcnQvdGhlbWUtZG9jdW1lbnRhdGlvbi9hcGVydHVyZS88L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19uYXZfZXhjbHVkZTwvc3Ryb25nPiAtIDYzOTIsNDUwOCwyNzcsMTQ3LDE1NywzNDIsMzM3LDM3OSwxMzA2LDE3MDAsMTg4NiwxOTk2LDI5OTcsMzUxNywzNzk0LDQ0NTQsNDk2Myw2MjE3PC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fcmVzaXplPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX3Njcm9sbGVyX3Bvc3RzPC9zdHJvbmc+IC0gNjwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX3Nob3J0bmFtZTwvc3Ryb25nPiAtIHdvbzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX3RoZW1lbmFtZTwvc3Ryb25nPiAtIEFwZXJ0dXJlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fdXBsb2Fkczwvc3Ryb25nPiAtIGE6OTp7aTowO3M6NTQ6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzExLTExLmpwZyI7aToxO3M6Njk6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzEwLWxvc3R0cmliZXMtYnVzaGN1LmpwZyI7aToyO3M6NjA6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzktX2N1cnZ5cGljLnBuZyI7aTozO3M6NTI6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzgtMy5KUEciO2k6NDtzOjYxOiJodHRwOi8vdmFtb3N0YW5hZC5jb20vd3AtY29udGVudC93b29fdXBsb2Fkcy83LTEyNzExOTI0NzYuanBnIjtpOjU7czo2MToiaHR0cDovL3ZhbW9zdGFuYWQuY29tL3dwLWNvbnRlbnQvd29vX3VwbG9hZHMvNi1zb3VuZHRyYWNrLnBuZyI7aTo2O3M6NTY6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzUtbXVzaWMuZ2lmIjtpOjc7czo2MToiaHR0cDovL3ZhbW9zdGFuYWQuY29tL3dwLWNvbnRlbnQvd29vX3VwbG9hZHMvNC0xMjcxMTkyNDc2LmpwZyI7aTo4O3M6NTk6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzMtRFNDXzk0MjQuanBnIjt9PC9saT48L3VsPg==