پروژه “تهران در آرشیو”

دبیر پروژه: پیروز کلانتری

آغاز پروژه: اسفند ماه ۱۳۸۹

پروندۀ پیش رو یک پروندۀ آرشیوی است در بارۀ تهران و قرار است در آن، مطالب، تحقیق­ ها، اسناد تصویری و هر آن­چه که حول این موضوع به­ درد مستندسازان و علاقه ­مندان به سینمای مستند می­ خورد و در دسترس یا در توان و امکان پیگیری و دریافت ماست، از زمان و تاریخ ثبت و ضبط­ شان بیرون کشیده شده به این پرونده منتقل شوند. روشن است که سهم اصلی مطالب این پرونده معطوف به شناساندن مطالب و اسناد مربوط به فیلم­ های مستند در بارۀ تهران است؛ اما شناساندن موضوع ­های جذاب تهران برای مستندسازها، تماشای تهران و درگیربودن با آن در هنرهای دیگر، اسناد مربوط به مکان­ ها، شخصیت­ ها و رویدادهای مهم این شهر و موضوع­ هایی از این ­دست هم پیش چشم ماست.

Share

مطالب این بخش

تجربه ایرانی قدم زدن در شهر

تجربه ایرانی قدم زدن در شهر

دلم می‌خواهد طوری درباره قدم زدن صحبت کنم که شما هم در حین راه رفتن، تفریح کنان آن را بخوانید و از خواندنش لذت ببرید. طوری بنویسم که انگار من هم قدم می‌زنم و می‌نویسم. اگر چنین می‌شد بین موضوع سخنم و سبک آن تناسبی پیدا می‌شد. دوست داشتم قدم زدن را چنان قلمی می‌کردم که گویی نوشتن یا «قلم زدن» هم پاره‌ای از زندگی روزمره است و شباهت‌های زیادی با «قدم زدن» دارد.

صنعت، مدرنیت و مسئولیت تاریخی

صنعت، مدرنیت و مسئولیت تاریخی

امری که در سینمای مستند صنعتی غرب به یک هنجار تبدیل شده، چیزی است که در جوامع مدرن نهادینه شده: پذیرش مسئولیت در هر عرصه‌ای از زندگی، چه درسوانح هوایی و چه در مسایل سیاسی و اجتماعی کلان.

مستند “برای” صنعت، یا “در باره” ی صنعت ؟

مستند “برای” صنعت، یا “در باره” ی صنعت ؟

محمدسعید محصصی دوست منتقد و مستندساز من مطلبی داشت در بارۀ سینمای مستند صنعتی و اختلاف نظرش با محمد تهامی‌نژاد در این باب که فیلم صنعتی را می‌شود مستند نامید یا نه؟ محصصی می‌گوید تهامی‌نژاد به‌حساب آن‌که فیلم صنعتی به سفارش صاحب صنعت ساخته می‌شود و نه منبعث از نگاه کارگردان، آن را مستند نمی‌داند، چون معتقد است پایۀ شکل‌گیری یک فیلم مستند نگاه کارگردان به موضوع اثرش است.

چند نکته در مورد مستند صنعتی

چند نکته در مورد مستند صنعتی

مدتی پیش سر جمع‌بندی گفت‌وگو بر سر کتاب سینمای مستند صنعتی ایران، یک بررسی تاریخی/تحلیلی بحثی با محمد تهامی‌نژاد داشتم و آن این‌که می‌توانیم این نوع سینما را مستند بنامیم یا نه؟ تهامی‌نژاد به‌جد معتقد بود (و هنوز هم هست) که این نوع فیلم‌سازی را نمی‌توان مستند دانست، زیرا سینمای مستند متکی بر نگاه کارگردان است و چون اساساً این نوع فیلم‌سازی برتابانندهٔ نگاه سفارش‌دهنده است؛ پس باید این نوع از سینما را sponsored films یا فیلم‌های حمایت‌شده (به‌زبان خودمانی‌تر سفارشی) نامید.

مردان صنعتی

مردان صنعتی

دنیای صنعت پر است از راز‌ها، پیچیده‌گی‌ها و ناشناخته‌هایی که منتظر کاوش‌گران جسور نشسته‌اند. برای آنان که از صنعت، تنها دود و روغن و بخار و گازهای مسموم و سروصدا و تخریب محیط زیست و این‌گونه عوارض را می‌شناسند؛ صنعت شاید هیچ حرفی برای گفتن نداشته باشد. برای خیلی‌های دیگر که من هم جزو آنانم، اما، صنعت خیلی حرف‌های جذاب برای شنیدن دارد. یکی از این حرف‌ها، انسان است!

خشت اول

خشت اول

از دادن حکم‌های کلی هیچ‌گاه چیزی عاید ما نخواهد شد، اما منکر واقعیات هم نمی‌توان شد. شاید به‌نظر برسد که برای گفتن این‌که: «سینمای مستند در ایران با تولید مستندهای صنعتی آغاز شد» فقط به کمی ساده‌لوحی و بلاهت نیاز است! اما دست‌کم از یک زاویه، واقعیت چنین است. خوب است از خود بپرسیم که پیش از تولید از قطره تا دریا (ابراهیم گلستان) چه فیلم مستند دیگری در ایران تولید شده است؟

پیشهٔ اهل هنر …

پیشهٔ اهل هنر …

چرا تا این اندازه روی صنعت تأکید می‌کنم؟ آیا صنعت این اندازه جاذبه دارد که یک فیلم‌ساز عمر خود را صرف اشاعهٔ فرهنگ صنعتی بکند؟ صنعتی که به‌هرحال یک سرش متصل است به سرمایه‌سالاری و رنج‌وزحمت انبوهی از انسان‌ها که جز مغز خلاق و دست‌های پینه‌بستهٔ خود، سرمایهٔ دیگری ندارند؟

مقاله به مثابه آگاهی در فرآیند

مقاله به مثابه آگاهی در فرآیند

آیا مقاله شکلی از هنر است یا شکلی از آگاهی؟ گئورگ لوکاچ در یکی از مقالاتش که بیش از هفتاد سال پیش نوشته شده، به صراحت به طرح این پرسش پرداخته است. او در این مقاله بحث خود را با این نتیجه به پایان می رساند که مقاله نویس، اسیر موضوع نیست، و صرفا با تواضعی آمیخته به طنز و کنایه به موضوع خود وفادار است، و در نهایت با رویکردی اصولی تر به مقولات می اندیشد.

نوروز

نوروز

احساس یک وزنه‌بردار را دارم، مسلماً نه از نوع قهرمان‌ش، اما در این سال از دردهای زیادی لذت برده‌ام. این احساس باعث می‌شود تمام طول‌وتفصیل‌های سوروسات عید، اساساً رنجی برایم نداشته باشد.

چه تلخ است این عمر دراز !

چه تلخ است این عمر دراز !

بارها و بارها، پیش و پس از مرگش وقتی که به یادش می‌افتادم تکیه‌کلام طنزش در گوشم طنین می‌افکند و آن لبخند ِ گاهی به‌پهنای صورت و گاه آمیخته به زهری که بعدها درمی‌یافتی که انگار بهای مسئولیت سنگینی بود که برداشته بود. این تکیه‌کلام حالا تنها با آن لبخند تلخ ِ سرهنگی به‌یادم می‌آید: «هیچی…، خوبی و خوشی!»

حدیث نامکرر اخلاق

حدیث نامکرر اخلاق

هفته‌ای بعد با زمهریر خبر سوزاندن تمام راش‌ها در میان شعله‌های سوزان آن شومینه در کنار اشک و آه خاله، مادر و خود فیلم‌ساز، پایانی از دل‌خوری شدید از جناب کارگردان رقم زد و نشان‌مان داد که سرما تنها به زمین و هوای آن ویلای یخ‌کرده نیست.

فیلم مقاله، رسوخ به جهان نامرئی و پنهان افکار و ایده ها

فیلم مقاله، رسوخ به جهان نامرئی و پنهان افکار و ایده ها

شعلۀ ادامۀ بحث در بارۀ شالودۀ تئوریک فیلم مقاله هنوز در من باقی است! راستش، پای بک دلیل رذیلانه، یعنی توضیح خودم و سبکم در فیلمسازی هم در میان است. آیا حالا دریافته اید که جدا از شوق نظری، چرا این همه، نوشتن در بارۀ فیلم مقاله در من اشتیاق ایجاد می کند؟

نسل رسانه

نسل رسانه

یادم هست که در سال‌های آغازین دهه‌ی هفتاد از گفت‌وگوی شخصیت‌ها در برابر دوربین مستند سخنی به‌میان می‌آمد یک جمله زیاد گفته می‌شد: «مردم ما زیاد عادت ندارند در برابر دوربین ظاهر شوند.» و یا چیزی نزدیک به این جمله.

تبلیغات؟!

تبلیغات؟!

دوست‌داران سینمای مستند برنامه‌ی شب‌های مستند را که مدتی است از شبکه‌ی مستند پخش می‌شود، می‌شناسند. برنامه‌ای است که توانسته بینندگان بسیاری را به‌خود جلب نماید. موضوع بر سر برخورد رسانه‌ی ملی با پخش برخی فیلم‌هاست که جزیی از شب‌های مستند است و از نگاه تصمیم‌گیران این رسانه بوی تبلیغ از آن‌ فیلم‌ها می‌آید.

مستندسازی برای من اساساً یک نوع مقاله‌نویسی است

مستندسازی برای من اساساً یک نوع مقاله‌نویسی است

مقاله، چه essay و چه article، به گمان من، به هر رو، یک چیزی از منطق و استدلال و طبقه‌بندی توش هست. چیز کاملاً احساسی و کاملاً آزاد نیست. من در حین ساختن هر یک از فیلم‌های مستند خود اکثراً خود را در جایگاه یک مقاله‌نویس احساس کرده‌ام.

نوشدن فهم‌ها و رنج بیداری

نوشدن فهم‌ها و رنج بیداری

در نهایت آیا این خوانش تازه‌ از داستان اصحاب کهف نمی‌تواند هشدار تلخی از جانب خداوند باشد خطاب به همه‌ی انسان‌ها؟ ماندن و تاریخی‌زیستن هرچند همراه است با رنج شهادت و شکنجه و تبعید اما با تمام عوارض‌ش زیستنی است هم‌پای زمان؛ درحالی‌که رفتن و خروج از جریان تاریخ تفاوتی با خواب (بخوان مرگ) ندارد.

این سند جنایت کیست؟!

این سند جنایت کیست؟!

«…تعداد کشته‌شدگان ۸۰۰ هزار و تعداد مجروحان ۹ میلیون نفر…!» حدس می‌زنید این تعداد کشته و زخمی مربوط به چه روی‌دادهایی می‌باید باشد؟ هرچند که این میزان تلفات به اندازه‌ی تلفات جنگ جهانی اول یا دوم و یا جنگ ویتنام نیست، اما از آمار جنگ هشت‌ساله‌ی ایران و عراق بسیار بیشتر است، ….

فیلم/مقاله های من !

فیلم/مقاله های من !

آیا محوریت پیدا کردن گفتار در جهت بیان نظرگاه شخصی فیلمساز، فیلم را فیلم/مقاله می کند؟ احتمالا”. این تعریف و شاخصه اما همیشه اصل و جاری نیست؛ مثلا” برای من سه فیلم قضیه، شکل اول شکل دوم، همشهری و مشق شب کیارستمی هم یک جوری فیلم/مقاله اند، چون در هرسه دغدغه های رفتارشناسانه/آموزشی/فرهنگی – و در عین حال شخصی – فیلمساز نقطۀ حرکت فیلم اند و فیلم در مسیر و متمرکز بر گفتار دائم آدم ها حول یک محور و موضوع روشن و مشخص شکل می گیرد.

خوب گشتی؟

خوب گشتی؟

آخرین شماره‌ی همشهری ماه پرونده‌ای را چاپ کرده درباره‌ی خانواده‌ی دریانی در تهران با عنوان «امپراتوری دریانی‌ها». خواندنش را به همه‌ی دوستان جوان مستندساز توصیه می کنم، دوستان مجرب نیازی به این توصیه‌ی من ندارند! بعید می‌دانم اگر یک مستندساز خیلی جدی و عمیق وارد زندگی این دریانی‌ها شود کمتر از چند موضوع جذاب برای ساخت فیلم مستند درباره‌ی این خانواده پیدا کند.

منتخب عکس های امیرعلی قاسمی از تهران

منتخب عکس های امیرعلی قاسمی از تهران

من یک آدم عادی هستم و در نمایشگاه هایم سعی می کنم که با آدم های عادی ارتباط برقرار کنم. در جاهای مختلف و عجیب و غریبی مثل کافه یا خیابان نمایشگاه گذاشته ام تا این ارتباط شکل بگیرد. من خودم را از مخاطب عادی جدا نکرده ام و هیچ ترسی ندارم که از آدم های عادی واکنش های متفاوتی ببینم. این فاصله با مخاطب به هر حال وجود دارد و ما برای اینکه از مخاطب جدا نشویم مجبوریم از جو به اصطلاح روشنفکری هنر معاصر ایران فاصله بگیریم.

تهرانی اصیل: خاطره ای دوردست…(گفت‌وگویی با ناصر فکوهی بر سر خرده‌فرهنگ‌ها در تهران)

تهرانی اصیل: خاطره ای دوردست…(گفت‌وگویی با ناصر فکوهی بر سر خرده‌فرهنگ‌ها در تهران)

تهرانی‌ها از قدیم‌الایام بر دو دسته بوده‌اند: بالاشهری‌ها و پایین‌شهری‌ها. این تقسیم‌بندی هم نشان‌اش را بر چهره فرهنگی شهر گذاشته است. اما آیا می‌توان هنوز، معتقد بود که فرهنگی تهرانی فراتر از این خط و مرزکشی‌های فرهنگی و قومی هستی دارد و زنده است؟ و اصلا آیا همه ما در دل تهران بزرگ، حل نشده‌ایم؟

قربانت !

قربانت !

فیلم مستند عرصه‌ی کار و کوشش فیلمیک بر روی تصویر زنده‌ی برگرفته از واقعیت است. اگر «تصویر» را صرفاً چیزی بدانیم که دیده می‌شود و شنیدنی‌ها را از این عرصه حذف کنیم، بخش مهمی از واقعیت را از نظر دور داشته‌ایم. از جمله‌ی شنیدنی‌ها یکی کلمات یا عباراتی است که زیر عنوان تعارف شناخته می‌شوند و بار معنایی کم، متوسط، زیاد و گاه حیرت‌آوری دارند و در گفت‌وگوهای روزمره‌ی ما ایرانیان کاربردهای فراوانی دارند.

الگوی نمونه یی ساختار”ضد مستند” (نگاهی به مستند ” تهران انار ندارد”)

الگوی نمونه یی ساختار”ضد مستند” (نگاهی به مستند ” تهران انار ندارد”)

در مفهوم لغوی، واژه ی”مستند”به قابلیت استنادی اشاره دارد. به نظر می رسد قالب مستند با تمام گونه گونی ساختارهای خاصی که سال هاست در آن به چشم می خورد و به رغم مرسوم شدن کاربرد ترکیباتی از جنس”مستند شاعرانه”و همتایانش، همچنان انبوه ترین تولیدات مستند حول محور همین قابلیت استنادی شکل می گیرند.

خواندنِ تهران

خواندنِ تهران

«تجربه‌ی تهران» اما تجربه‌ای دیگر است. ۲۶ مطلب تالیفی، یک مطلب ترجمه که آن هم از نویسنده‌ای ایرانی‌ست، و شاید حدود ۳۰۰ تصویر (عکس و نقاشی و نقشه و دیاگرام)، جز در چهار یا پنج مورد، همه تجربه‌هایی‌ست بی‌واسطه و اصیل از شهر، شهر تهران.

در باب تهران و تهرانی بودن

در باب تهران و تهرانی بودن

تهران از نگاه من شهر بی­ تاریخ است. بر خلاف شهرهای بزرگ دیگر ایران (مانند اصفهان، شیراز و…) که پیشینه سنتی نیرومندی دارند، تهران " متولد دوره مدرن" است. از این رو می توان چنین شهری را نمادی برای مدرنیته ایرانی دانست. تعارضات و همسازی های درون آن، خلق تجربه های جدید، شکوفایی طبقات جدید، شکل گیری فضاهای مدرن شهری، همه می­توانند نمادی از مدرنیته شهری ایرانی باشند.

فیلم/مقاله، عرصۀ نوآیینی و خودمختاری

فیلم/مقاله، عرصۀ نوآیینی و خودمختاری

ادامۀ بحث دربارۀ شالودۀ تئوریک فیلم مقاله، هنوز شعلۀ اشتیاقش در من نفسرده است؛ و راستش پای یک دلیل رذیلانه یعنی توضیح خودم و سبکم هم در میان است. آیا حالا دریافته اید که چرا این همه نوشتن دربارۀ فیلم/مقاله در من اشتیاق و عطش ایجاد می کند؟

تهران، شهر تمدن ساز

تهران، شهر تمدن ساز

سی دقیقه وقت اندکی است. مجال مقدمه چینی نیست. پس بدون مقدمه بحثم را شروع می کنم. ما در حال حاضر سه نوع تهران داریم: نخست، «شهر تهران». یعنی همین «کلانشهری» که نزدیک به ۱۰ میلیون نفر جمعیت ساکن آن است. من این را «تهران تجربه شده» می نامم زیرا همه ساکنان آن، این شهر را به نوعی زیسته و تجربه کرده اند.

زندگی جاری تهران در سایت   Tehran 24

زندگی جاری تهران در سایت Tehran 24

عکس های زندگی جاری تهران، انتخاب شده از سایت tehran24.com

فضایی سرشار از بودن: کافه های تهران

فضایی سرشار از بودن: کافه های تهران

اگر بخواهیم وجود فضایی مانند کافه را در امتداد فضایی مانند قهوه‌خانه در فرهنگ ایرانی در نظر بگیریم و اعتقاد داشته باشیم که کافه، همان قهوه‌خانه‌ی سنتی مدرنیزه شده است، ناگزیریم به نوعی این‌همانی صوری تن در دهیم و خود را وارد بازی جانب‌دارانه‌ی “هر چه وجود دارد، شکل دیگر داشته‌های ماست” کنیم.

داکیودرام، یک عرصه‌ی کم‌اندیشیده ‌شده

داکیودرام، یک عرصه‌ی کم‌اندیشیده ‌شده

یک اصطلاح در دنیای فیلم مستند بسیار به‌کار گرفته می‌شود: «واقعیت استنادی.» در یک فیلم مستند مهم این است که آن‌چه مستندساز در اثر خود عرضه می‌دارد باید به یک واقعیت خارجی استناد کرده باشد. این، تفاوت مهمی است میان فیلم مستند و داستانی.

جای سر خوبان (عکس های محمد غزالی و گفتگوی محمدرضا میرزایی با او)

جای سر خوبان (عکس های محمد غزالی و گفتگوی محمدرضا میرزایی با او)

مجموعه عکسهای جای سر خوبان نگاهی است به شهرمان
از منظر مجسمه های سنگی کار گذاشته شده در گوشه و کنار شهرمان؛
از شخصیت های بنام کشورمان
از رجال سیاسی، دینی، علمی، فرهنگی و هنری کشورمان.

نگاهی بودلری به بولوار کشاورز

نگاهی بودلری به بولوار کشاورز

بودلر اولین کسی بود که درکی شاعرانه از شهر مدرن ارائه داد. برای بودلر فضاهای شهری اهمیت دارد. او از پاریس، از پایتختی که تا حد یک جهنم دوست داشتنی ارزش گذاری شده بود، توصیفی شاعرانه دارد که این خود در نگاهی مدرن به شهر بسیار مهم جلوه می کند.

حل ساده‌ی یک مسئله‌ی پیچیده

حل ساده‌ی یک مسئله‌ی پیچیده

حضور افراد در این برنامه کاملاً آگاهانه و داوطلبانه است و دوربین با موافقت آنان اجازه می‌یابد که به هر نقطه از خانه‌شان (که لازم باشد) سرک بکشد، از مهارت‌ها یا دست‌و‌پا‌چلفتگی‌های‌شان فیلم بگیرد، روی اعمال‌شان گفتاری طنز، بازی‌‌گوشانه و گاه انتقادی گذاشته شود…….

زندگی زنان در کوی سیزده آبان تهران

زندگی زنان در کوی سیزده آبان تهران

در دهه ۱۳۷۰ در یکی از محله های فقیر نشین شهر تهران، کوی سیزده آبان، سه پروژه توسعه اجرا شد. پروژۀ شهر سالم که شهرداری و نهادهای دولتی متولی اجرای آن بودند و دو پروژۀ کلاسهای آموزشی و تعاونی زنان که یک موسسۀ غیرانتفاعی به همراهی یونیسف آنها را اجرا نموده است.

تهران در نقاشی های شهره مهران

تهران در نقاشی های شهره مهران

تهران این جوری است. دائم در آن اتفاقاتی می‌افتد و دائم شکل ظاهری‌اش عوض می‌شود و این تغییرات روی من اثر می‌گذارند. همه چیز، همه شکل‌ها و منظره‌ها دارند به سرعت تغییر می‌کنند. یک دوره‌ای ساختمان‌های نیمه‌کاره را زیاد می‌کشیدم. خانه‌های اطراف خانه‌مان دائم در حال خراب شدن و از نو ساخته شدن هستند و هر روز از دیدن این همه تغییر جا می‌خورم.

فیلم مقاله: معضلات، تعاریف و الزامات متنی (بخش دوم)

فیلم مقاله: معضلات، تعاریف و الزامات متنی (بخش دوم)

” فیلم مقاله باید کلام داشته باشد، آن هم در قالب یک متن، حال می خواهد خوانده شود، می خواهد زیرنویس شود یا میان نویس “؛ ” متن باید بازنمای صدایی واحد باشد “؛ ” متن باید یک خط منطقی از یک گفتمان یا معضل و مساله را بازنمایی و دنبال کند “؛ ” متن باید چیزی بیش از اطلاعات به دست دهد و تحلیل کند، باید نگرشی کاملا شخصی، مشخص و قدرتمند داشته باشد “؛ ” زبان متن باید تا جای ممکن خوش پرداخت، جذاب، شیوا و رسا باشد”.

همه چیز تهران ! (معرفی تهران در سایت شهرداری)

همه چیز تهران ! (معرفی تهران در سایت شهرداری)

این تهران بزرگ هم برای خودش حکایاتی دارد که بسیار جالب است. آنگونه که پیداست مردم این ابرشهر کنونی، علاقه زیادی به زندگی زیرزمینی داشته اند و اکثر خانه ها چندین متر در زیرزمین واقع بوده. شاید برای جبران گذشته باشد که تهرانی های امروز دوست دارند در بالاترین نقطه شهر زندگی کنند.

یک مشاهده اتنوگرافیک از عاشورای ۱۳۸۸ : بازار تهران ومحله اتابک

یک مشاهده اتنوگرافیک از عاشورای ۱۳۸۸ : بازار تهران ومحله اتابک

به موقع رسیده بودیم. تقاطع ناصرخسرو را که رد کردیم، چهره خیابان تغییر کرد. یک سال هست که این راسته سنگ فرش شده و تردد وسیله نقلیه درآن ممنوع است. روزهای کاری بازار این جا با پرداخت ۳۰۰ تومان مردم را با درشکه به مترو در انتهای همین راسته می رسانند. اما امروزکه عاشورا است این جا به لحاظ جمعیت نیز تغییر جدی می کند.

ضرورت نمایش فیلم مستند در کنار نشست‌های مدیریت شهری و علوم انسانی

ضرورت نمایش فیلم مستند در کنار نشست‌های مدیریت شهری و علوم انسانی

اینکه فیلم مستند می‌تواند جایگاه مهمی در مطالعات اجتماعی داشته و بخصوص معرفی پروژه‌های اجتماعی و شهری بازی کند دست کم برای مستندسازان امر روشنی است، امّا هنوز جای فیلم و مواد تصویری در همایش‌ها و نشست‌های دانشگاهی در حوزه علوم اجتماعی اندک است. برگزاری همایش بزرگی در زمینه ارزیابی تاثیر اجتماعی سیاست‌ها و برنامه‌ها […]

فیلم مقاله و فیلم – سرمقاله

فیلم مقاله و فیلم – سرمقاله

نمی دانم چرا این نوع فیلم را غالباً سرمقاله در برابر مقاله تعریف کرده ام. آیا به این دلیل که اساسا" در ایران کمتر فیلم دارای تشخصی وجود داشت که صدای فیلمساز را بیان کند و کمتر فیلمی مشاهده می شد که مضمون و درکی شخصی از واقعیت را بیان کند (و به واقع فیلم مقاله باشد) ؟

بی مزه و شاید هم  تلخ، اما مثل شکلاتِ تلخ!

بی مزه و شاید هم تلخ، اما مثل شکلاتِ تلخ!

در روزهای اخیر اخبار بسیاری درباب تخریب احتمالی پایه­ های سی­ و ­سه ­پل یا در حقیقت پل الله­ وردی­خان در رسانه­ ها منتشر شده است و البته اطلاع­ رسانی قطره­ چکانی باعث ایجاد جوی مه ­آلود درباره­ ی یکی از مشهورترین آثار تاریخی دوران صفویه در اصفهان شده است. زمینه ­های علایق­م را می­ […]

بازسازی بصری صد سال تهران (۱۲۸۰ تا ۱۳۸۵) از فیلم نیتراتۀ آتش‌گیر و محدود تا دیجیتالِ فراگیر

بازسازی بصری صد سال تهران (۱۲۸۰ تا ۱۳۸۵) از فیلم نیتراتۀ آتش‌گیر و محدود تا دیجیتالِ فراگیر

کدام تصاویر را از این شهر دوازده میلیونی که تا شصت سال پیش، فقط چهار درصد از سطح تهران امروزی را دارا بود، در اختیار داریم؟ تغییرات صد سال اخیر که سبب‌ساز مسائل و اندیشه‌های متفاوت و نوبه‌نو بوده است در کدام فیلم‌ها، ثبت شده؟ آیا می‌توان تهران یکصد سال اخیر را با تصاویر موجود، به صورتی بصری، بازسازی کرد؟

چه‌قدر سی‌وسه پل به ما مربوط است؟ (داستان تلخ یا بی‌مزه‌ی میراث فرهنگی…!)

چه‌قدر سی‌وسه پل به ما مربوط است؟ (داستان تلخ یا بی‌مزه‌ی میراث فرهنگی…!)

دی‌ماه ۱۳۸۲ دو هفته پس از زلزله‌ی پنجم دی‌ماه بم، حادثه‌ای که دنیا را تکان داد، داشتم با یکی از بازماندگان زلزله مصاحبه می‌کردم؛ خانم نادری، مدیر یک مدرسه‌ی راهنمایی. با او در مدرسه‌ی نیمه‌ویرانش ساعاتی را سپری کردیم و زمانی که راهی چادر محل اقامتش بودیم، سر راه از کنار ارگ ویران بم گذشتیم. […]

فیلم مقاله: معضلات، تعاریف و الزامات متنی (بخش اول)

فیلم مقاله: معضلات، تعاریف و الزامات متنی (بخش اول)

پل آرتور در مقاله ای دربارۀ این پدیده که خود ” یورش اخیر فیلم مقاله ها” تعریفش می کند، چنین می نویسد: ” مقاله که لعابی از آمیزۀ تاریخ شخصی، ذهنی و اجتماعی در خود دارد، به عنوان فرم غیرداستانی پیشرویی درعرصه های ابداع هنری و روشنفکرانه رخ نموده است”.

گزارشی از یک تصویر (بخش دوم)

گزارشی از یک تصویر (بخش دوم)

عکس، خود سخن ‌می‌گوید و چیزهایی را به روش خودش بیان‌ می‌کند که مثلاً این زن ‌ِنظامیِ در پیش‌زمینه قاب ایستاده و ویتنام پس‌زمینه قاب را اشغال‌کرده‌است. این افسانه می‌گوید که جین فاندا از سکنه هانوی سئوال می‌پرسد. این مجله، نه پرسش‌های پرسیده‌ و نه پاسخ‌های ‌داده ‌شده توسط حاضرین در این عکس از مردم ویتنام را چاپ نمی‌کند.

معمای توریسم

معمای توریسم

توریسم عمر دیرینه‌ای دارد، شاید هم‌عمر تمدن = شهرنشینی باشد. بخش مهمی از  تاریخ ادبیات هر کشوری را هم آثار منثور و منظومی تشکیل می‌دهد که با موضوع سفر گره خورده است. این امر پس از اختراع سینما کم که نشد، شدیدتر هم شد. سینما و شوق دیدن ناشناخته‌ها چیزهایی نبودند که بتوانند مدت زیادی […]

گزارشی از یک تصویر (بخش اول)

گزارشی از یک تصویر (بخش اول)

ما “همه‌چیزروبراهه” را رها نخواهیم‌کرد. برعکس، با رفتن به جایی‌دیگر مثل ویتنام به فیلم برمی‌گردیم؛ چراکه تو از ویتنام برمی‌گردی. اما اینجا این مساله مهم است که ما با ابزار خودمان به آنجا می‌رویم. با چه ابزاری؟ با ابزار تکنیکی کارمان و استفاده اجتماعی‌ای که از آن می‌کنیم ( تو با این عکس در ویتنام، ما با فیلم‌مان در پاریس)

تهران در آرشیو (شهر تماشایی می شود!)

تهران در آرشیو (شهر تماشایی می شود!)

پروندۀ پیش رو یک پروندۀ آرشیوی است در بارۀ تهران و قرار است در آن، مطالب، تحقیق­ ها، اسناد تصویری و هر آن­چه که حول این موضوع به­ درد مستندسازان و علاقه­ مندان به سینمای مستند می­ خورد و در دسترس یا در ید امکان پیگیری و دریافت ماست، از زمان و تاریخ ثبت و ضبط شان بیرون کشیده شده به این پرونده منتقل شوند.

دربارۀ نامقاله ( و مقاله/مستند )

دربارۀ نامقاله ( و مقاله/مستند )

شاید کسانی از این که با این نوشته، بدون هیچ سابقۀ معتبری، به نفی آرای آدورنو و لوکاچ دربارۀ مقاله برآمده ام، حسابی شاکی شوند و ناباورانه به این مطلب بنگرند. اعتراف می کنم آن چه دربارۀ دیکتاتوری فرمت مقاله می خواهم بگویم، حاصل فکرهایی است که یکسر از تجربۀ زنده ی نوشتن ام فراروییده و محصول طرز و سلیقه و چالش هایی بوده که همواره تسلیم نشدن به قواعد ژانر مقاله پیش پای نویسنده می نهد و کاملا تازه است.

ضرورت برخورد صنعتی با یک هنر صنعتی؟! (بازهم درباره ی فیلم مستند به مثابه یک کالای فرهنگی و ما)

ضرورت برخورد صنعتی با یک هنر صنعتی؟! (بازهم درباره ی فیلم مستند به مثابه یک کالای فرهنگی و ما)

باز هم فرصتی دست داد که به موضوع کالا بودن فیلم مستند فکر کنم. با یکی از همکاران در عرصه ­ی مستند صنعتی صحبت می­ کردیم و در کنار آن به کار دل­چسب بلندبلند فکر کردن مشغول بودم. نمی ­دانم چه شد که ناگهان به فکر نیازسنجی مخاطبان فیلم­ های مستند افتادم. و در همین […]

بخشی از ” مقالات ویدئویی در عصر دیجیتال”

بخشی از ” مقالات ویدئویی در عصر دیجیتال”

بر آن بودم تا پیش از گشودن این پرونده، شرح لوکاچ درباب ماهیت و فرم مقاله در مقدمه کتاب ” جان و صورت ” را عینا از برگردان فارسی آن نقل کنیم. افسوس؛ ترجمۀ فارسی را سخت خوان و بدعت گذار و بیهوده پیچیده یافتم. از این رو در پی، بخش هایی از مقالۀ نورا […]

تنها به قصد قربت و خدمت

تنها به قصد قربت و خدمت

از این پس و در سلسله مطالبی به تعریف و بازشناسی گونه ای از سینمای مستند که از آن به ” فیلم مقاله ” نام می برند، برمی خیزیم. شاید در این میانۀ بی نوایی، چنین سودایی، در دیدۀ بسیاری، تعارف ” زردک ” بنماید و طرح مباحث نظری در این هنگامه که غم نان […]

چکّه‌ای از شهادت تاریخ (گفت‌وگویی با یک عکس)

چکّه‌ای از شهادت تاریخ (گفت‌وگویی با یک عکس)

این نوشته را باید دست‌کم دو هفته‌ای پیش‌تر می‌نوشتم چون مناسبت بسیاری داشت با حال و هوایی که هر سال بر کشور ما و در میان عموم ملت‌مان تازه می‌شود؛ اما نشد و انواع کارها که دارم نگذاشت نوشته را با مناسبت خاص آن هم‌راه کنم. این مناسبت عاشورا است و موضوعی که قصد صحبت […]

چکّه چکّه رستاک (۲) نگرشی مستندوار به ترانه ی «رعنا» ی گروه رستاک

چکّه چکّه رستاک (۲) نگرشی مستندوار به ترانه ی «رعنا» ی گروه رستاک

در این­که کارهای رستاک بسیار جذاب هستند شکی نیست. این آثار ترانه­های بسیار شناخته­شده­ی محلی را با رنگ­آمیزی­ای بسیار غنی از نظر سازبندی (البته با حفظ همان اسلوب ترانه­ی اصلی) ارائه می­کنند. در برخی از این آثار از جمله ترانه­ی کردی «سوزله» این رنگ­آمیزی از حد یک ترانه خارج می­شود، پر است از به‌کارگیری انواع […]

چکّه چکّه رستـــاک (۱)

چکّه چکّه رستـــاک (۱)

به­ تازه­گی آلبوم  «همه­ی اقوام من» از گروه رستاک منتشر شده که از نظرگاه­های گوناگون و به­عنوان یک مستندساز می­توان به آن نگریست و حرف و سخن­هایی داشت که به­درد دنیا و آخرت هم مستندسازان و هم اهل موسیقی و پژوهش بخورد. این آلبوم تصویری که گردآوری و اجرای تازه­ی چند ترانه­ی موسیقی فولکلوریک ایرانی […]

«قداست» دوربین؟!

«قداست» دوربین؟!

شما به یک صحنه‌ی خیلی ناب و به‌گفته‌ی اهل مطبوعات «سوژه» برمی‌خورید، اگر دوربینی دم دست‌تان باشد (حتی در حد یک تلفن همراه) چه می‌کنید؟ اول فکر می‌کنید که گرفتن این صحنه به‌مصلحت هست یا نیست؟ مشکل امنیتی دارد یا ندارد؟ ممکن است به‌خاطر گرفتن این صحنه برایم دردسر درست شود یا نه؟ و پس […]

تاریخ مهم است، به‌همان اندازه که «نون سنگک!»

تاریخ مهم است، به‌همان اندازه که «نون سنگک!»

نمی‌دانم که چهار مطلب پیوسته‌ی من در باب اهمیت فیلم ساختن درباره‌ی صفحات ورق‌نخورده‌ی تاریخ معاصر ما تا چه حد مورد استقبال واقع شده، اما اعتقادم بوده و هست که تاریخ ما آن‌قدر مهم است که گویی همواره با ما دارد قدم می‌زند. این‌جا قصد دارم نگاهی کلی‌تر به این امر مهم بیندازم با این […]

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۴)

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۴)

اکنون می­ توان به سراغ موضوعی رفت که آقای ماهرویان در مقاله ­اش بدان پرداخته و یک راز مگوی مبارزه ­ی چریکی را که بسیاری از کسان تا پیش از این نمی ­دانستند، به ­خوبی و اما نه به ­قدر کفایت طرح کرده است. دوستان هم­ نسل من ممکن است نمایش­نامه­ ی «قطعه­ ی آموزشی» […]

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۳)

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۳)

چنان که گفتم پرداختن به تاریخ معاصر و چالش با آن، نیاز دارد به نگاه رها و تحلیلی و نباید به «پژوهش» های گذشتگان در این زمینه اتکا کرد و به آن ها باید به عنوان نقطه ی شروع نگریست. واقعیت این است که در این زمینه بسیار بیش از سینمای داستانی (که از سینمای […]

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۲)

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۲)

ورق زدن صفحات تاریخ ممکن است کاری تفننی هم باشد، اما برای مستندسازها و اهل نظر پرداختن به ­تاریخ صرفاً از سر تفنن، کاری بی­هوده و وقت­ تلف­ کن است. به­ عنوان مثال خیل کتاب­ های پرحجم «ترجمه و اقتباس» مرحوم ذبیح الله منصوری را می توان نوعی تفنن با تاریخ به­ شمار آورد و […]

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۱)

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۱)

چند روز پیش یکی از دوستان مستندساز علی رضا سعادت نیا را در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی دیدم. مردی میان سال است که در مسکو سینما خوانده، آثار اندکی دارد و «توپ و مترسک» تنها کاری است که از او دیده ام و در دومین دوره ی جشنواره ی بین المللی فیلم کوتاه […]

اصفهان، برخورد نزدیک از نوع سوم ؟

اصفهان، برخورد نزدیک از نوع سوم ؟

ساختن فیلمی با الگوی سمفونی‌های شهری آرزوی بیست‌‌ساله‌ی من بوده است. با این‌که از ابتدای رونق‌گیری سینمای مستند در ایران فیلم‌های بسیاری درباره‌ی اصفهان و ایضاً توسط چهره‌های نامدار سینمای مستند ایران ساخته شده و یکی از مهم‌ترین‌های آن‌ها طلوع جدی شادروان فاروقی قاجار، اما تا آن‌جا که می‌دانم تا کنون فیلمی با این الگو […]

نقش و بازیگر

نقش و بازیگر

عید امسال در بوشهر بودم. در نوشته ­ی حاضر دوست دارم از دیار رییس ­علی بگویم، از دلوار و بوشهرکه لوکیشن­ ماجرای مبارزه ­ی دلیران آن خطه در جنگ با اشغال­گران انگلیسی هستند و یادآور سریال محبوب  دلیران  تنگستان. در این ­جا خوب است که از محمود جوهری هم یادی بکنیم، که در سفری نوروزی […]

چکّه چکّه اصفهان! (۲)

چکّه چکّه اصفهان! (۲)

«کتاب آذر» سومین کتاب منتشرشده­ ی علی خدایی است که توسط نشر چشمه برای نخستین­ بار در پاییز ۸۸ به­ بازار آمد. او گزیده­ نویس است با حسی سرشار از طنزی ظریف به­ ظرافت خنده­ هایش. یادم نمی­ آید خنده­ ی بلند او را دیده و شنیده باشم. حرکاتش نیز همراه با نوعی طمأنینه است. […]

چکّه چکّه اصفهان ! (۱)

چکّه چکّه اصفهان ! (۱)

قصد کردم با عنوان دنباله‌دار چکه چکه اصفهان! چند مطلب بنویسم، بهانه‌ی همه‌ی این مطالب شهر اصفهان است آن‌چنان‌که در فیلم و داستان می‌تواند به‌تصویر کشیده شود. ابتدا از یک نقد شروع می‌کنم که آقایی به نام عباس عبدی نوشته درباره‌ی داستانی از حسین سناپور به‌نام «شمایل تاریک کاخ‌ها»، دومی‌ش مجموعه‌ی داستان کوتاه «کتاب آذر» […]

این زندان را حفظ کنید !

مسافرت نوروزی امسال هم مثل پارسال (دیدار از باغ گلشن طبس و یاد فیلم­های کیمیاوی) برای من بهانه ­ای شد برای یادآوری برخی فیلم­ های مهم مستند و داستانی و فکرکردن دوباره به کارکردهای اصلی سینمای مستند در جامعه. امسال دیدار از زندان (سابق) برازجان یا در اصل کاروان­سرای مشیر، بافت تاریخی خوش­ منظرِ بندر  […]

حرف‌هایی خیلی ساده

پرونده‌ای درباره‌ی یک روی‌داد مهم و تلخ در سطح ملی وجود دارد و با یک گزارش و رضایت‌نامه تلاش شده که این ماجرا به‌نحوی از انحا و بدون روشن شدن همه‌ی جوانب امر، خاتمه‌یافته تلقی گردد و عده‌ای از شاکیان به‌رغم همه‌ی مشکلات بر سر راه‌شان معتقدند که حق‌ قربانیان پایمال شده و دنبال احقاق آن هستند. این ماجرای پیچیده به‌اندازه‌ی کافی غامض هست و به‌وفور آن‌قدر مصالح لازم برای یک درام مستند را فراهم می‌سازد که یک گروه مستندساز را ماه‌ها و شاید سال‌ها مشغول خود بکند.


Copyright © 2017 vamostanad.com. S. Zebardast made it.

PHVsPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hYm91dF9idXR0b248L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hYm91dF9oZWFkZXI8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hYm91dF9waG90bzwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2Fib3V0X3RleHQ8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hZF8zMDBfYWRzZW5zZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkXzMwMF9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIGh0dHA6Ly93d3cud29vdGhlbWVzLmNvbS9hZHMvMzAweDI1MGEuanBnPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYWRfMzAwX3VybDwvc3Ryb25nPiAtIGh0dHA6Ly93d3cud29vdGhlbWVzLmNvbTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2NvbnRlbnQ8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2NvbnRlbnRfYWRzZW5zZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2NvbnRlbnRfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSBodHRwOi8vd3d3Lndvb3RoZW1lcy5jb20vYWRzLzcyOHg5MGEuanBnPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYWRfY29udGVudF91cmw8L3N0cm9uZz4gLSBodHRwOi8vd3d3Lndvb3RoZW1lcy5jb208L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hZF9oZWFkZXI8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2hlYWRlcl9jb2RlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYWRfaGVhZGVyX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gaHR0cDovL3d3dy53b290aGVtZXMuY29tL2Fkcy80Njh4NjBhLmpwZzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2hlYWRlcl91cmw8L3N0cm9uZz4gLSBodHRwOi8vd3d3Lndvb3RoZW1lcy5jb208L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hZF90b3A8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX3RvcF9hZHNlbnNlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYWRfdG9wX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gaHR0cDovL3d3dy53b290aGVtZXMuY29tL2Fkcy80Njh4NjBhLmpwZzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX3RvcF91cmw8L3N0cm9uZz4gLSBodHRwOi8vd3d3Lndvb3RoZW1lcy5jb208L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hbHRfc3R5bGVzaGVldDwvc3Ryb25nPiAtIGRlZmF1bHQuY3NzPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYXV0b19pbWc8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2Jsb2dfY2F0PC9zdHJvbmc+IC0gNzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2Jsb2dfbmF2aWdhdGlvbjwvc3Ryb25nPiAtIGZhbHNlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYmxvZ19wZXJtYWxpbms8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19ibG9nX3N1Ym5hdmlnYXRpb248L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2J1dHRvbl9saW5rPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTA8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xMF9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTE8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xMV9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTI8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xMl9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTY8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xNl9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIGh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzgtMy5KUEc8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzE3PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTdfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzFfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzIxPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjFfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzIyPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjJfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzIzPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjNfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI0PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjRfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI1PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjVfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI2PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjZfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI4PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjhfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI5PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjlfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zMDwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzMwX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zMTwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzMxX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zMjwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzMyX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zMzwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzMzX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zNDwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM0X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zNjwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM2X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zNzwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM3X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zODwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM4X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zOTwvc3Ryb25nPiAtIGZhbHNlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zOV9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfM19pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfNDwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzQwPC9zdHJvbmc+IC0gZmFsc2U8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzQwX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF80MTwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzQxX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gaHR0cDovL3ZhbW9zdGFuYWQuY29tL3dwLWNvbnRlbnQvd29vX3VwbG9hZHMvMTAtbG9zdHRyaWJlcy1idXNoY3UuanBnPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF80Mjwvc3Ryb25nPiAtIGZhbHNlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF80Ml9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIGh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzExLTExLmpwZzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfNDM8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfNDNfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzRfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzU8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF81X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF83PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfN19pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfODwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzhfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jdXN0b21fY3NzPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY3VzdG9tX2Zhdmljb248L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19mZWF0dXJlZF9wb3N0czwvc3Ryb25nPiAtIFNlbGVjdCBhIG51bWJlcjo8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19mZWVkYnVybmVyX3VybDwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2dvb2dsZV9hbmFseXRpY3M8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19sb2dvPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fbWFudWFsPC9zdHJvbmc+IC0gaHR0cDovL3d3dy53b290aGVtZXMuY29tL3N1cHBvcnQvdGhlbWUtZG9jdW1lbnRhdGlvbi9hcGVydHVyZS88L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19uYXZfZXhjbHVkZTwvc3Ryb25nPiAtIDYzOTIsNDUwOCwyNzcsMTQ3LDE1NywzNDIsMzM3LDM3OSwxMzA2LDE3MDAsMTg4NiwxOTk2LDI5OTcsMzUxNywzNzk0LDQ0NTQsNDk2Myw2MjE3PC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fcmVzaXplPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX3Njcm9sbGVyX3Bvc3RzPC9zdHJvbmc+IC0gNjwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX3Nob3J0bmFtZTwvc3Ryb25nPiAtIHdvbzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX3RoZW1lbmFtZTwvc3Ryb25nPiAtIEFwZXJ0dXJlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fdXBsb2Fkczwvc3Ryb25nPiAtIGE6OTp7aTowO3M6NTQ6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzExLTExLmpwZyI7aToxO3M6Njk6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzEwLWxvc3R0cmliZXMtYnVzaGN1LmpwZyI7aToyO3M6NjA6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzktX2N1cnZ5cGljLnBuZyI7aTozO3M6NTI6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzgtMy5KUEciO2k6NDtzOjYxOiJodHRwOi8vdmFtb3N0YW5hZC5jb20vd3AtY29udGVudC93b29fdXBsb2Fkcy83LTEyNzExOTI0NzYuanBnIjtpOjU7czo2MToiaHR0cDovL3ZhbW9zdGFuYWQuY29tL3dwLWNvbnRlbnQvd29vX3VwbG9hZHMvNi1zb3VuZHRyYWNrLnBuZyI7aTo2O3M6NTY6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzUtbXVzaWMuZ2lmIjtpOjc7czo2MToiaHR0cDovL3ZhbW9zdGFuYWQuY29tL3dwLWNvbnRlbnQvd29vX3VwbG9hZHMvNC0xMjcxMTkyNDc2LmpwZyI7aTo4O3M6NTk6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzMtRFNDXzk0MjQuanBnIjt9PC9saT48L3VsPg==