پروژۀ فیلم مقاله

دبیر: محمدرضا فرزاد

آغاز: دی ماه ۱۳۸۹

در این پرونده به تعریف و بازشناسی گونه ای از سینمای مستند که از آن به ” فیلم مقاله ” نام می برند، برمی خیزیم. در این جا سخن از گونه ای سینمای مستند خواهد رفت که ویژگی های خصلت نمای آن دامنه ای دارد از حدیث نفس (خودبیانگری)، تأمل در نفس ( خودبازتابی) تا اعتراف گویی، نقد خویشتن، فاصله گذاری و تعامل با مخاطب. “مقاله” را به تأسی از دیگر مترجمان و برای پرهیز از تشتت زبان، معادل عبارت انگلیسی essay  گرفته ام. پس به خاطر داشته باشیم که مراد ما از مقاله، مقاله های آکادمیک (paper ) و ژورنالیستی (article) نیست و نباید آن را با معیارهای پیرامتنی قطع و فرمت و تعداد کلمات و … سنجید.

Share

مطالب این بخش

گفتگوی اختصاصی با ژان میشل فرودون (منتقد مطرح فرانسوی و سردبیر سابق کایه دو سینما) در بارۀ کریس مارکر

گفتگوی اختصاصی با ژان میشل فرودون (منتقد مطرح فرانسوی و سردبیر سابق کایه دو سینما) در بارۀ کریس مارکر

شما همیشه حضور شخصی و صدای فردی او را در فیلم حس می‌کنید، که این از مشخصه‌های فیلم مقاله است. در فیلم مقاله‌های او شگرد‌ها و تمهیدات سینمایی از نو ابداع می‌شوند. فیلم مقاله‌ها خود قواعد و اصول سینمای مستند و داستانی را زیر پا می‌گذارند. فیلم‌های مارکر را می‌توان مباحثات و مقالاتی درباره شگرد‌ها و امکانات سینما دانست.

صنعت، مدرنیت و مسئولیت تاریخی

صنعت، مدرنیت و مسئولیت تاریخی

امری که در سینمای مستند صنعتی غرب به یک هنجار تبدیل شده، چیزی است که در جوامع مدرن نهادینه شده: پذیرش مسئولیت در هر عرصه‌ای از زندگی، چه درسوانح هوایی و چه در مسایل سیاسی و اجتماعی کلان.

مستند “برای” صنعت، یا “در باره” ی صنعت ؟

مستند “برای” صنعت، یا “در باره” ی صنعت ؟

محمدسعید محصصی دوست منتقد و مستندساز من مطلبی داشت در بارۀ سینمای مستند صنعتی و اختلاف نظرش با محمد تهامی‌نژاد در این باب که فیلم صنعتی را می‌شود مستند نامید یا نه؟ محصصی می‌گوید تهامی‌نژاد به‌حساب آن‌که فیلم صنعتی به سفارش صاحب صنعت ساخته می‌شود و نه منبعث از نگاه کارگردان، آن را مستند نمی‌داند، چون معتقد است پایۀ شکل‌گیری یک فیلم مستند نگاه کارگردان به موضوع اثرش است.

چند نکته در مورد مستند صنعتی

چند نکته در مورد مستند صنعتی

مدتی پیش سر جمع‌بندی گفت‌وگو بر سر کتاب سینمای مستند صنعتی ایران، یک بررسی تاریخی/تحلیلی بحثی با محمد تهامی‌نژاد داشتم و آن این‌که می‌توانیم این نوع سینما را مستند بنامیم یا نه؟ تهامی‌نژاد به‌جد معتقد بود (و هنوز هم هست) که این نوع فیلم‌سازی را نمی‌توان مستند دانست، زیرا سینمای مستند متکی بر نگاه کارگردان است و چون اساساً این نوع فیلم‌سازی برتابانندهٔ نگاه سفارش‌دهنده است؛ پس باید این نوع از سینما را sponsored films یا فیلم‌های حمایت‌شده (به‌زبان خودمانی‌تر سفارشی) نامید.

مردان صنعتی

مردان صنعتی

دنیای صنعت پر است از راز‌ها، پیچیده‌گی‌ها و ناشناخته‌هایی که منتظر کاوش‌گران جسور نشسته‌اند. برای آنان که از صنعت، تنها دود و روغن و بخار و گازهای مسموم و سروصدا و تخریب محیط زیست و این‌گونه عوارض را می‌شناسند؛ صنعت شاید هیچ حرفی برای گفتن نداشته باشد. برای خیلی‌های دیگر که من هم جزو آنانم، اما، صنعت خیلی حرف‌های جذاب برای شنیدن دارد. یکی از این حرف‌ها، انسان است!

خشت اول

خشت اول

از دادن حکم‌های کلی هیچ‌گاه چیزی عاید ما نخواهد شد، اما منکر واقعیات هم نمی‌توان شد. شاید به‌نظر برسد که برای گفتن این‌که: «سینمای مستند در ایران با تولید مستندهای صنعتی آغاز شد» فقط به کمی ساده‌لوحی و بلاهت نیاز است! اما دست‌کم از یک زاویه، واقعیت چنین است. خوب است از خود بپرسیم که پیش از تولید از قطره تا دریا (ابراهیم گلستان) چه فیلم مستند دیگری در ایران تولید شده است؟

پیشهٔ اهل هنر …

پیشهٔ اهل هنر …

چرا تا این اندازه روی صنعت تأکید می‌کنم؟ آیا صنعت این اندازه جاذبه دارد که یک فیلم‌ساز عمر خود را صرف اشاعهٔ فرهنگ صنعتی بکند؟ صنعتی که به‌هرحال یک سرش متصل است به سرمایه‌سالاری و رنج‌وزحمت انبوهی از انسان‌ها که جز مغز خلاق و دست‌های پینه‌بستهٔ خود، سرمایهٔ دیگری ندارند؟

مستندات تفنگی بر شقیقه

مستندات تفنگی بر شقیقه

سینمای داستانگو بسیاری از عناصر قصه گویی دراماتیک، شخصیت پردازی، کشمکش و عناصر بیانگر نمایشی و تعلیق و گره گشایی را در اختیار دارد که جزء به جزء مسیرش را می تواند منضما بسازد و هر جای خالی را پر کند؛ اما از قدرت تکان دهندۀ حس درونی ارجاع و باور کردن رخداد واقعی بی بهره است. این، تأثیری خاص سینمای مستند و عکاسی مستند است.

ویژگی قصه گویی مستند و عکاسانه

ویژگی قصه گویی مستند و عکاسانه

شاید اگر بخواهیم مستند را در خالص ترین وجه گریز از قصه گویی به نظر آوریم، به روی عکس مستند هل داده شویم؛ جایی که هر امکان روایت کلامی حذف می شود و تصویر می ماند و بیانگری سندگونۀ عکس بی کلام.

اما این تصور نابجایی است. تجربۀ رجوع به عکس مستند از منظر سنجش رهایی از قصه گویی، اثبات می کند که در انتزاعی ترین هستی نصویر مستند نیز مستند در حال روایت است.

امبرتو اکو و مستند خرمشهر

امبرتو اکو و مستند خرمشهر

اکو می گوید هرچند یک حکم داستانی، دقیقا از آن رو که با ما از امور ساختگی سخن می گوید که در جهان واقعی به اثبات نمی رسد، کذب محسوب می شود و این کذب اعتراض ما را برنمی انگیزد، اما در قلمرو داستان در ناحودآگاه، ما آن را چون یک حقیقت می پذیریم. برای همین ما هرگز هومر و سروانتس را متهم نمی کنیم که دروغ می گویند.

نوروز

نوروز

احساس یک وزنه‌بردار را دارم، مسلماً نه از نوع قهرمان‌ش، اما در این سال از دردهای زیادی لذت برده‌ام. این احساس باعث می‌شود تمام طول‌وتفصیل‌های سوروسات عید، اساساً رنجی برایم نداشته باشد.

چه تلخ است این عمر دراز !

چه تلخ است این عمر دراز !

بارها و بارها، پیش و پس از مرگش وقتی که به یادش می‌افتادم تکیه‌کلام طنزش در گوشم طنین می‌افکند و آن لبخند ِ گاهی به‌پهنای صورت و گاه آمیخته به زهری که بعدها درمی‌یافتی که انگار بهای مسئولیت سنگینی بود که برداشته بود. این تکیه‌کلام حالا تنها با آن لبخند تلخ ِ سرهنگی به‌یادم می‌آید: «هیچی…، خوبی و خوشی!»

چرا سیاست بازی ؟

چرا سیاست بازی ؟

این روزها فیلمسازی به دیدارم آمد که اولین فیلمش را خیلی دوست دارم و پس از آن گام به گام از او دور شدم. هر قدر که او از فیلم ساختن به مثابه فیلم ساختن دور شد و به سیاست گروید، برایم تحمل ناپذیر تر شد. هر قدر که نامش را با درآمیختگی با سیاست های قدرت ها – که برایم همیشه سیاست بازی است – مطرح تر کرد، برایم در آفرینش بی نام تر و بی سلوک تر شد.

نمایش مستنددوستی

نمایش مستنددوستی

از گفتگو کردن هرگز بدم نیامده، اما این بار هیچ حوصله اش را نداشتم. به نظرم همه چیز بدجوری متناقض، بی هوده، کاذب و پوشالی آمد. کدام سینمای مستند؟ همان سینمای مستندی که مستندسازانش را به نام جاسوس دستگیر می کنند و بعد هم یکی دو ماه بعد که آزاد می شوند، هیچ کس این زحمت را به خود نمی دهد که از مردم معذرت بخواهد.

حدیث نامکرر اخلاق

حدیث نامکرر اخلاق

هفته‌ای بعد با زمهریر خبر سوزاندن تمام راش‌ها در میان شعله‌های سوزان آن شومینه در کنار اشک و آه خاله، مادر و خود فیلم‌ساز، پایانی از دل‌خوری شدید از جناب کارگردان رقم زد و نشان‌مان داد که سرما تنها به زمین و هوای آن ویلای یخ‌کرده نیست.

نسل رسانه

نسل رسانه

یادم هست که در سال‌های آغازین دهه‌ی هفتاد از گفت‌وگوی شخصیت‌ها در برابر دوربین مستند سخنی به‌میان می‌آمد یک جمله زیاد گفته می‌شد: «مردم ما زیاد عادت ندارند در برابر دوربین ظاهر شوند.» و یا چیزی نزدیک به این جمله.

این حاجی جبّار گیلانی !

این حاجی جبّار گیلانی !

امروز خیلی عصبانی و خیلی حیرانم و خیلی وضع خنده آوری دارم و … یکی به دادم برسد و مرا از دست این علی ارکیان نجات دهد که اگر این طور پیش برود مجبورم ماجرای خلیج فارس و یک عالمه گناهان کبیره شبیه خلیج فارس اش را فاش کنم؛ مثلا ….. بماند!

تبلیغات؟!

تبلیغات؟!

دوست‌داران سینمای مستند برنامه‌ی شب‌های مستند را که مدتی است از شبکه‌ی مستند پخش می‌شود، می‌شناسند. برنامه‌ای است که توانسته بینندگان بسیاری را به‌خود جلب نماید. موضوع بر سر برخورد رسانه‌ی ملی با پخش برخی فیلم‌هاست که جزیی از شب‌های مستند است و از نگاه تصمیم‌گیران این رسانه بوی تبلیغ از آن‌ فیلم‌ها می‌آید.

مستندهای گلخانه ای

مستندهای گلخانه ای

ما نباید اسلوب تهیه کنندگی هالیوودی برای فیلم های پر خرج را تقلید کنیم. تازه این شیوه در مورد آثار مستقل سینمای حرفه ای و کار مؤلف هم کارایی ندارد. من همواره با این نوع مشاوره ها مخالف بوده ام.

نوشدن فهم‌ها و رنج بیداری

نوشدن فهم‌ها و رنج بیداری

در نهایت آیا این خوانش تازه‌ از داستان اصحاب کهف نمی‌تواند هشدار تلخی از جانب خداوند باشد خطاب به همه‌ی انسان‌ها؟ ماندن و تاریخی‌زیستن هرچند همراه است با رنج شهادت و شکنجه و تبعید اما با تمام عوارض‌ش زیستنی است هم‌پای زمان؛ درحالی‌که رفتن و خروج از جریان تاریخ تفاوتی با خواب (بخوان مرگ) ندارد.

دردسر مستندساز به مثابه منتقد بودن

دردسر مستندساز به مثابه منتقد بودن

دوست عزیز و مستندسازم که در لاهیجان فعالیت وسیعی برای پرورش مستندسازان دارد و در رشت مسئولیتی عهده دار است، به من گفت که تدوینگر فیلم من ساکن سفرم من – حامد اریب – مطلبش را بر اساس نگاه من نوشته بوده. کسی که با یک فیلم سروکله می زند، حق دارد نظرش را بگوید. حتی خود فیلمساز حق دارد از اثرش دفاع کند و من این کار را دوست دارم.

این سند جنایت کیست؟!

این سند جنایت کیست؟!

«…تعداد کشته‌شدگان ۸۰۰ هزار و تعداد مجروحان ۹ میلیون نفر…!» حدس می‌زنید این تعداد کشته و زخمی مربوط به چه روی‌دادهایی می‌باید باشد؟ هرچند که این میزان تلفات به اندازه‌ی تلفات جنگ جهانی اول یا دوم و یا جنگ ویتنام نیست، اما از آمار جنگ هشت‌ساله‌ی ایران و عراق بسیار بیشتر است، ….

علیه استبداد "نام"

علیه استبداد "نام"

من ۱۳۵ صفحه در بارۀ ماجرای داوری و انتخاب و برخوردهای مختلف و مشکلات سازوکار جشن مستند و راه حل های اولیه و ضرورت گفتگو در بارۀ سازمان جشن و نگاه به این فستیوال و نقد نامه ها و ماجرای اعتراض و مخالفتم با وجوهی از نگرش دوستان مستندسازم نوشته ام؛ اما نمی دانم با این حجم مطلب چه کنم.

خوب گشتی؟

خوب گشتی؟

آخرین شماره‌ی همشهری ماه پرونده‌ای را چاپ کرده درباره‌ی خانواده‌ی دریانی در تهران با عنوان «امپراتوری دریانی‌ها». خواندنش را به همه‌ی دوستان جوان مستندساز توصیه می کنم، دوستان مجرب نیازی به این توصیه‌ی من ندارند! بعید می‌دانم اگر یک مستندساز خیلی جدی و عمیق وارد زندگی این دریانی‌ها شود کمتر از چند موضوع جذاب برای ساخت فیلم مستند درباره‌ی این خانواده پیدا کند.

سایه ی هالیوود

سایه ی هالیوود

این حمیدرضا خان احمدی لاری هم در نشر ساقی با ترجمه هایش حقی به گردن سینمای مستند ما دارد و کتاب های خواندنی اش را هر مستندسازی باید مطالعه کند، از جمله همین کتاب آخرش را که به تازگی ابتیاع کرده ام: "قصه گویی در فیلم مستند".

بی تفاوتی همراه با بی اعتنایی

بی تفاوتی همراه با بی اعتنایی

می دانم که اتفاق می افتد: هروقت چیزی از زندگی، روابط و ویژگی های دوست داشتنی ام را علم می کنم، از دستش می دهم. کافی است حرفش را بزنم؛ همین! ادعایش را که بکنم، در باره اش که بنویسم، گویی کسانی در کمین نشسته اند تا ببینند من از چه سرخوشم، همان را حذف کنند!

قربانت !

قربانت !

فیلم مستند عرصه‌ی کار و کوشش فیلمیک بر روی تصویر زنده‌ی برگرفته از واقعیت است. اگر «تصویر» را صرفاً چیزی بدانیم که دیده می‌شود و شنیدنی‌ها را از این عرصه حذف کنیم، بخش مهمی از واقعیت را از نظر دور داشته‌ایم. از جمله‌ی شنیدنی‌ها یکی کلمات یا عباراتی است که زیر عنوان تعارف شناخته می‌شوند و بار معنایی کم، متوسط، زیاد و گاه حیرت‌آوری دارند و در گفت‌وگوهای روزمره‌ی ما ایرانیان کاربردهای فراوانی دارند.

فیلم مستند و پیشگویی واقعیت آینده

فیلم مستند و پیشگویی واقعیت آینده

شهر کوچک بر سنت های خود ایستاده و ضمنا" مدام از پستان ابرشهر می نوشد و رو به آن دارد. برای او ابرشهر تهران اگر امکان و رؤیای آزادی و رفاه نباشد، دست کم امید کار و رهایی از بندها و حصار های شهر کوچک در عرصۀ کار فرهنگی و تفکر و هنر را زنده نگه می دارد.

مستند، شعر و میدان آزادی

مستند، شعر و میدان آزادی

نور بیست و سوم مهر نمی دانی چیست

همان افتاده روی پلک های نیم بسته ام.

زیر لب گفتم: هیچی عزیزم

(با تو نبودم)

گفتگو، ناخشنودی و پیروزی نریشن

گفتگو، ناخشنودی و پیروزی نریشن

وقت تدوین فیلمم در مجموعۀ "تهران من" که پیروز در مقام تهیه کننده پیگیر فیلم بود، ما وارد گفتگویی شدیم که گاه با ناخشنودی، شاید دلخوری و شاید شکایت از دست دیگری در دل هر یک توأم بود.

مستندسازی در احوال جن زدگی !

مستندسازی در احوال جن زدگی !

این روزها دچار جن زدگی ام؛ به خاطر آماده کردن آخرین مستندم "من ساکن سفرم" برای نمایش در جشنوارۀ فیلم شهر. نه برای آن که در فیلم لایۀ زیرینی هست که بر این وجه ابرشهر اشاره می کند. فالگیری و رمالی و دعانویسی و جنی گری در همه جا نفوذ کرده، ازجمله در جان راوی فیلم، و به جهت تصرف روح من به وسیلۀ اغتشاش شهر و آشفتگی و شلختگی ام در دیدن تصویرهای هزاربارۀ تهران تشدید هم شده است.

داکیودرام، یک عرصه‌ی کم‌اندیشیده ‌شده

داکیودرام، یک عرصه‌ی کم‌اندیشیده ‌شده

یک اصطلاح در دنیای فیلم مستند بسیار به‌کار گرفته می‌شود: «واقعیت استنادی.» در یک فیلم مستند مهم این است که آن‌چه مستندساز در اثر خود عرضه می‌دارد باید به یک واقعیت خارجی استناد کرده باشد. این، تفاوت مهمی است میان فیلم مستند و داستانی.

یک فیلم مستند در معرکۀ سیاست بازی

یک فیلم مستند در معرکۀ سیاست بازی

داشتم تو حیاط لا به لای درختان انار و نارنج و گردو و آلوچه و پرتقال و انجیر قدم می زدم و به پگاه آهنگرانی توضیح می دادم که چرا اگر فیلم مستند او در بارۀ ده نمکی وارد بازی کنونی شود که سر اخراجی ها ۳ اوج گرفته، باخته است و به نظرم معنا ندارد که فیلمش را قربانی این بازی کند؛ چه به نفع اخراجی ها ۳ تمام شود، چه به ضررش.

حل ساده‌ی یک مسئله‌ی پیچیده

حل ساده‌ی یک مسئله‌ی پیچیده

حضور افراد در این برنامه کاملاً آگاهانه و داوطلبانه است و دوربین با موافقت آنان اجازه می‌یابد که به هر نقطه از خانه‌شان (که لازم باشد) سرک بکشد، از مهارت‌ها یا دست‌و‌پا‌چلفتگی‌های‌شان فیلم بگیرد، روی اعمال‌شان گفتاری طنز، بازی‌‌گوشانه و گاه انتقادی گذاشته شود…….

من و روزهای مستند من و تهران

من و روزهای مستند من و تهران

دارم مستند من ساکن سفرم را تدوین می کنم. پاردوکسی در این اسم هست که دوستش دارم. لابه لای کار به یاد روزهای شکل گیری ایدۀ تصویر شهر می افتم. قبل از انتخابات دو سال پیش بود. پیروز و رشتیان جمع مان کردند و جلسات هفتگی با بنی اعتماد، اصلانی، موتمن، کلانتری، عبدالوهاب، شیخ الاسلامی، بهرامی نژاد، شیروانی و امیریوسفی داشتیم.

ایده هایی که تحقق نمی یابند!

ایده هایی که تحقق نمی یابند!

یکی از مستندسازان لاهیجان را که دختر جوانی است، دیدم. پرسیدم پروژه اش در بارۀ صیغه چه شده؟ گفت رفتم ارشاد مجوز بگیرم، گفتند کار سختی است؛ به ویژه که دختر جوانی هستی! بگذر! به او گفتم اما بدون آن که خودت بروی و تجربه کنی، درست نبود کوتاه بیایی.

تاریخ تحلیلی سینمای مستند؛ یادش به خیر !

تاریخ تحلیلی سینمای مستند؛ یادش به خیر !

روزهای ارتباط مان در "گروه مطالعات سینمای مستند" بود. قرار شد محمد عزیز (تهامی نژاد) و مسعود (محصصی) و من کار بر سر نوشتن تاریخ تحلیلی سینمای مستند ایران را شروع کنیم تا کی اسپانسر برای آن فراهم شود. نهادهای دولتی مثل همیشه زیر بار کار طویل المدت نرفتند.

خودم که بی ادب می نویسم !

خودم که بی ادب می نویسم !

چقدر ادای بی اعتنایی را درآوردن برایم سخت است. چقدر بردبار بودن و از ته دل خشنود بودن در این مواقع دشوار است. می توانم دروغ بگویم و به صورت تصنعی وانمود کنم که چقدر خوب است کسی به تو گفته یک تحریف کننده ای! تحریف کردن عمل آگاهانه و عمدی ای است؛ و اگر همۀ دنیا بگویند تحریف کرده ای، من یکی می دانم که هرگز تحریف نکرده ام.

من و مستند و سیزده بدر

من و مستند و سیزده بدر

محمد (تهامی نژاد) دوست داشتنی عیدی اش را با پست برایم ارسال کرد. کتابی که ترجمه کرده و آن هم دو جلد از آن را؛ "مقدمه ای بر فیلم مستند" بیل نیکولز. چرا اینقدر خوشحالم کرده؟ با آن تقدیم نامۀ مقفّی! به خاطر آن که عیدی گرفتن را دوست دارم و سال هاست عیدانه ای دریافت نکرده ام، خوشحالم؟

بی مزه و شاید هم  تلخ، اما مثل شکلاتِ تلخ!

بی مزه و شاید هم تلخ، اما مثل شکلاتِ تلخ!

در روزهای اخیر اخبار بسیاری درباب تخریب احتمالی پایه­ های سی­ و ­سه ­پل یا در حقیقت پل الله­ وردی­خان در رسانه­ ها منتشر شده است و البته اطلاع­ رسانی قطره­ چکانی باعث ایجاد جوی مه ­آلود درباره­ ی یکی از مشهورترین آثار تاریخی دوران صفویه در اصفهان شده است. زمینه ­های علایق­م را می­ […]

چه‌قدر سی‌وسه پل به ما مربوط است؟ (داستان تلخ یا بی‌مزه‌ی میراث فرهنگی…!)

چه‌قدر سی‌وسه پل به ما مربوط است؟ (داستان تلخ یا بی‌مزه‌ی میراث فرهنگی…!)

دی‌ماه ۱۳۸۲ دو هفته پس از زلزله‌ی پنجم دی‌ماه بم، حادثه‌ای که دنیا را تکان داد، داشتم با یکی از بازماندگان زلزله مصاحبه می‌کردم؛ خانم نادری، مدیر یک مدرسه‌ی راهنمایی. با او در مدرسه‌ی نیمه‌ویرانش ساعاتی را سپری کردیم و زمانی که راهی چادر محل اقامتش بودیم، سر راه از کنار ارگ ویران بم گذشتیم. […]

مینی مالیسم و مستندنگاری عکاسانه در شعر کیارستمی

مینی مالیسم و مستندنگاری عکاسانه در شعر کیارستمی

شعر کیارستمی یکی از مجادله انگیزترین شعرهای سال های اخیر بود. هم شعر او، هم گزینش های او از شعر کلاسیک (حافظ و سعدی و حالا مولانای در دست). در بارۀ مستندگرایی و متافیزیک این شیوه مستند ویژه، که علیه متافیزیک و یک روش شدیدا” وجودگراست، چه در عکاسی کیارستمی ، چه در شعر کیارستمی […]

معمای توریسم

معمای توریسم

توریسم عمر دیرینه‌ای دارد، شاید هم‌عمر تمدن = شهرنشینی باشد. بخش مهمی از  تاریخ ادبیات هر کشوری را هم آثار منثور و منظومی تشکیل می‌دهد که با موضوع سفر گره خورده است. این امر پس از اختراع سینما کم که نشد، شدیدتر هم شد. سینما و شوق دیدن ناشناخته‌ها چیزهایی نبودند که بتوانند مدت زیادی […]

ضرورت برخورد صنعتی با یک هنر صنعتی؟! (بازهم درباره ی فیلم مستند به مثابه یک کالای فرهنگی و ما)

ضرورت برخورد صنعتی با یک هنر صنعتی؟! (بازهم درباره ی فیلم مستند به مثابه یک کالای فرهنگی و ما)

باز هم فرصتی دست داد که به موضوع کالا بودن فیلم مستند فکر کنم. با یکی از همکاران در عرصه ­ی مستند صنعتی صحبت می­ کردیم و در کنار آن به کار دل­چسب بلندبلند فکر کردن مشغول بودم. نمی ­دانم چه شد که ناگهان به فکر نیازسنجی مخاطبان فیلم­ های مستند افتادم. و در همین […]

شعر و شهر احمدرضا احمدی

شعر و شهر احمدرضا احمدی

احمدرضا احمدی، همچون عباس کیارستمی ( که احمدی دوستش ندارد و گفته است نمی خواهد کیارستمی زیر تابوتش را بگیرد!) یکی از آدم هایی است که با وسیع ترین تأثیر ناگفته، حتی بر مخالفان خود، با گسترده ترین نفی روبرو بوده است. براهنی از “بر گسترۀ ماه” تا آثار پس از انقلابش بدون تردید تأثیرهای […]

شعر احمدرضا احمدی : آمیزۀ تکنیک های آشنازدایی و مستندگرایی

شعر احمدرضا احمدی : آمیزۀ تکنیک های آشنازدایی و مستندگرایی

توجه سطحی به شیوۀ احمدرضا احمدی و فضای زبانی، شگرد های تصویرگری و روایی شعرهای او، که یکی از شهری ترین شعر های مستندنگار ماست، می تواند کاملا” نتیجۀ معکوس به بار آورد و ما از خودمان بپرسیم این بیان کاملا” آوانگارد و با تخیل بی مهار و تداعی آزاد، در همنشینی کلمات و تغییر […]

چکّه‌ای از شهادت تاریخ (گفت‌وگویی با یک عکس)

چکّه‌ای از شهادت تاریخ (گفت‌وگویی با یک عکس)

این نوشته را باید دست‌کم دو هفته‌ای پیش‌تر می‌نوشتم چون مناسبت بسیاری داشت با حال و هوایی که هر سال بر کشور ما و در میان عموم ملت‌مان تازه می‌شود؛ اما نشد و انواع کارها که دارم نگذاشت نوشته را با مناسبت خاص آن هم‌راه کنم. این مناسبت عاشورا است و موضوعی که قصد صحبت […]

احمدرضا احمدی، نقطه عطفی در مستندگرایی شعر آوانگارد شهری

احمدرضا احمدی، نقطه عطفی در مستندگرایی شعر آوانگارد شهری

این تأسیس آزادی بی مهار در فرم شعر موج نو به وسیلۀ احمدی که گویی می خواست با ولع به لمس زندگی و زبان طبیعی بپردازد و در طبیعی ترین لحن مستند، غرابت بی همتا بیافریند و آزادی را که در زندگی از مردم دریغ شده بود، در شورش شعر علیه هر محدودیت و قواعد پذیرفته شدۀ تا آن زمان به کف آورد؛ در فرم و زبانی بی نظیر و خاص.

چهارچوب نظری تأثیر مستند بر شعر نیما

چهارچوب نظری تأثیر مستند بر شعر نیما

حالا می خواهم برایتان قصۀ عجیبی را شرح و بسط بدهم. بحث مستندنگاری فروغ در شعر! و تفسیر تکه هایی از اشعارش بر اساس نشان دادن تأثیر دوربین مستند بر تصویرها و ایماژهای زبانی اش. اما این بحث درست شروع نمی شود و ارزش آن شناخته نمی شود، چنان چه به خلاقیت، نگاه و هوش فروغ و قدرت مفاهمه و درک متقابلش از نیما و در واقع کشف مجدد نیما به وسیلۀ فروغ در این زمینه اشاره نکنیم و نشان ندهیم که در حقیقت با یک وقفۀ بزرگ، این فروغ است که روح نیما در او حلول کرد _ از نظر نگاه، ساختار و میراث _ و آن را ارتقا داده است. پس ناگزیر باید به دنبال کردن مستندنگاری و سینما در نیما بپردازم.

چکّه چکّه رستاک (۲) نگرشی مستندوار به ترانه ی «رعنا» ی گروه رستاک

چکّه چکّه رستاک (۲) نگرشی مستندوار به ترانه ی «رعنا» ی گروه رستاک

در این­که کارهای رستاک بسیار جذاب هستند شکی نیست. این آثار ترانه­های بسیار شناخته­شده­ی محلی را با رنگ­آمیزی­ای بسیار غنی از نظر سازبندی (البته با حفظ همان اسلوب ترانه­ی اصلی) ارائه می­کنند. در برخی از این آثار از جمله ترانه­ی کردی «سوزله» این رنگ­آمیزی از حد یک ترانه خارج می­شود، پر است از به‌کارگیری انواع […]

چکّه چکّه رستـــاک (۱)

چکّه چکّه رستـــاک (۱)

به­ تازه­گی آلبوم  «همه­ی اقوام من» از گروه رستاک منتشر شده که از نظرگاه­های گوناگون و به­عنوان یک مستندساز می­توان به آن نگریست و حرف و سخن­هایی داشت که به­درد دنیا و آخرت هم مستندسازان و هم اهل موسیقی و پژوهش بخورد. این آلبوم تصویری که گردآوری و اجرای تازه­ی چند ترانه­ی موسیقی فولکلوریک ایرانی […]

تولد دیگر مستندنگاری در شعر : فروغ فرخزاد (۲)

تولد دیگر مستندنگاری در شعر : فروغ فرخزاد (۲)

ما اکنون صرفا” از منظر مستندنگاری و بوطیقای نیمایی به مسئلۀ لحن طبیعی، نثرگون و شبیه صحبت روزمرۀ زبان محاوره که که نیما بر آن تأکید داشت، به موضوع می نگریم و نباید این سنجش به معنی نفی ارزش های بی همتای شعر اخوان، شاملو، سپهری، رؤیایی، نادرپور، ابتهاج، شاهرودی و دیگر شاگردان بلاواسطۀ نیما […]

تولد دیگر مستندنگاری در شعر : فروغ فرخزاد (۱)

تولد دیگر مستندنگاری در شعر : فروغ فرخزاد (۱)

واقعیت اش، راستش این است که گفتن این که فروغ واقعیت زمانه و زنانۀ دورانش را در شعرهایش روایت می کرده و جسور بوده و صمیمی بوده، دیگر کهنه تر از آن شده که بیارزد آدم در باره اش بنویسد؛ آن هم در “ومستند” ! اما اگر گفتگو پیرامون تجربۀ مستندنگاری در شعر باشد، و […]

«قداست» دوربین؟!

«قداست» دوربین؟!

شما به یک صحنه‌ی خیلی ناب و به‌گفته‌ی اهل مطبوعات «سوژه» برمی‌خورید، اگر دوربینی دم دست‌تان باشد (حتی در حد یک تلفن همراه) چه می‌کنید؟ اول فکر می‌کنید که گرفتن این صحنه به‌مصلحت هست یا نیست؟ مشکل امنیتی دارد یا ندارد؟ ممکن است به‌خاطر گرفتن این صحنه برایم دردسر درست شود یا نه؟ و پس […]

سیمای زیسته شده، همچون یک زن ایرانی

سیمای زیسته شده، همچون یک زن ایرانی

برای من فروغ نشانۀ شورانگیز تجربۀ آوانگارد و مستندگرایی در شعر و احیای تازۀ لمس زندگی است. بعد از نیما مدت ها گرایش به مکالمۀ طبیعی و مستند با زندگی در شعر و زبان شعر نو دچار رکود شد. فروغ حیات تازه ای به تداوم تجربۀ نیما داد. بدیهی است شعر، عرصۀ آزادی تجربه های […]

تاریخ مهم است، به‌همان اندازه که «نون سنگک!»

تاریخ مهم است، به‌همان اندازه که «نون سنگک!»

نمی‌دانم که چهار مطلب پیوسته‌ی من در باب اهمیت فیلم ساختن درباره‌ی صفحات ورق‌نخورده‌ی تاریخ معاصر ما تا چه حد مورد استقبال واقع شده، اما اعتقادم بوده و هست که تاریخ ما آن‌قدر مهم است که گویی همواره با ما دارد قدم می‌زند. این‌جا قصد دارم نگاهی کلی‌تر به این امر مهم بیندازم با این […]

نیمای مستند نمادین

نیمای مستند نمادین

با نیما حال می کنید؟ درست است؛ در نظر اول عده ای او را شاعر آسانی نمی یابند. اما سینمای مستند به او مدیون است. تا حال کسی این را نگفته؛ حرف عجیب و غریبی هم هست؛ اما هست. مستند ما مدیون اوست. نیما به گردن خیلی از زندگی های ایرانی حق و دین دارد. […]

آغاز مستندپردازی در شعر ایران (۲)

آغاز مستندپردازی در شعر ایران (۲)

سیمای یک شاعر مستند آفرین سید اشرف الدین گیلانی “نسیم شمال” را می توان بنیانگذار مستندپردازی و گزارشگری در شعر مشروطه دانست. نقش شعر او در زمینه سازی رخداد بزرگ شعر نیمایی به اندازۀ اشعار عشقی، عارف و دیگران مهم است و استنادگرایی شاعرانۀ یکتای آن تا امروز به اشکال گوناگون تداوم یافته و راه […]

آغاز مستندپردازی در شعر ایران (۱)

آغاز مستندپردازی در شعر ایران (۱)

این بار “من این جا هستم”، یعنی در شعر هستم و در قلمرو شعر و مستند پرسه می زنم. میلتان کشید با هم قدم می زنیم؛ اما قبل از هر تاریخچه و تئوری و حرف های حوصله سربر، یک راست می حواهم در خانۀ نسبم شمال – سید اشرف الدین گیلانی – قرار بگذاریم و […]

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۴)

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۴)

اکنون می­ توان به سراغ موضوعی رفت که آقای ماهرویان در مقاله ­اش بدان پرداخته و یک راز مگوی مبارزه ­ی چریکی را که بسیاری از کسان تا پیش از این نمی ­دانستند، به ­خوبی و اما نه به ­قدر کفایت طرح کرده است. دوستان هم­ نسل من ممکن است نمایش­نامه­ ی «قطعه­ ی آموزشی» […]

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۳)

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۳)

چنان که گفتم پرداختن به تاریخ معاصر و چالش با آن، نیاز دارد به نگاه رها و تحلیلی و نباید به «پژوهش» های گذشتگان در این زمینه اتکا کرد و به آن ها باید به عنوان نقطه ی شروع نگریست. واقعیت این است که در این زمینه بسیار بیش از سینمای داستانی (که از سینمای […]

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۲)

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۲)

ورق زدن صفحات تاریخ ممکن است کاری تفننی هم باشد، اما برای مستندسازها و اهل نظر پرداختن به ­تاریخ صرفاً از سر تفنن، کاری بی­هوده و وقت­ تلف­ کن است. به­ عنوان مثال خیل کتاب­ های پرحجم «ترجمه و اقتباس» مرحوم ذبیح الله منصوری را می توان نوعی تفنن با تاریخ به­ شمار آورد و […]

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۱)

صفحاتی که منتظر ورق خوردن هستند (۱)

چند روز پیش یکی از دوستان مستندساز علی رضا سعادت نیا را در مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی دیدم. مردی میان سال است که در مسکو سینما خوانده، آثار اندکی دارد و «توپ و مترسک» تنها کاری است که از او دیده ام و در دومین دوره ی جشنواره ی بین المللی فیلم کوتاه […]

استناد در معماری،‌ از عهد باستان تا دوران پست مدرن  (بخش دوم)

استناد در معماری،‌ از عهد باستان تا دوران پست مدرن (بخش دوم)

در معماری، حتی برداشت صوری قدیمی که عبارت است از رجوع مستقیم به تصاویر و فضاهای مشخصی که در زندگی روزمره و واقعیت بیرونی با آنها سر و کار می یابیم، فاقد راهبردهائی به سوی خلاقیت نبوده است. هرچند بعدها معماری مدرن با تخیل، ابستره و نظریه ی هنری، نشان داد که برداشت صوری از […]

استناد در معماری،‌ از عهد باستان تا دوران پست مدرن  (بخش اول)

استناد در معماری،‌ از عهد باستان تا دوران پست مدرن (بخش اول)

قرارمان ، اگر به یاد داشته باشید، این بود که اولاً رویکرد به واقعیت های زنده را در دیگر هنرها دنبال کنیم تا دریابیم این تنها فیلم مستند نیست که به استناد اهمیت می دهد و دیگر آن که داشتن روحیه ای آوانگارد در کار مستند چقدر مهم است. واقعاً به نظر می رسد توجه […]

اصفهان، برخورد نزدیک از نوع سوم ؟

اصفهان، برخورد نزدیک از نوع سوم ؟

ساختن فیلمی با الگوی سمفونی‌های شهری آرزوی بیست‌‌ساله‌ی من بوده است. با این‌که از ابتدای رونق‌گیری سینمای مستند در ایران فیلم‌های بسیاری درباره‌ی اصفهان و ایضاً توسط چهره‌های نامدار سینمای مستند ایران ساخته شده و یکی از مهم‌ترین‌های آن‌ها طلوع جدی شادروان فاروقی قاجار، اما تا آن‌جا که می‌دانم تا کنون فیلمی با این الگو […]

اژدها بانوی آوانگارد

اژدها بانوی آوانگارد

معرفی “زاها حدید” : مایلم شما را با معماری آوانگارد آشنا کنم که ویژگی اش، استنادهای او در معماری نسبت به واقعیت و توپولوژی زمین ما، زمین واقعی است. زمینی که در آن زندگی می کنیم و ارجاع او به این واقعیت واقعاً جذاب است. دومین دلیلی که “زاها حدید” را برگزیده ام، سرکوفت زدن […]

نقش و بازیگر

نقش و بازیگر

عید امسال در بوشهر بودم. در نوشته ­ی حاضر دوست دارم از دیار رییس ­علی بگویم، از دلوار و بوشهرکه لوکیشن­ ماجرای مبارزه ­ی دلیران آن خطه در جنگ با اشغال­گران انگلیسی هستند و یادآور سریال محبوب  دلیران  تنگستان. در این ­جا خوب است که از محمود جوهری هم یادی بکنیم، که در سفری نوروزی […]

معماری و آوانگاردیسم ضد آوانگارد

معماری و آوانگاردیسم ضد آوانگارد

می خواهم یک آوانگاردیست ضد آوانگارد، یک شالوده شکن حرفه ای را به شما معرفی کنم که گستاخی، ارجاع به زندگی و جنون شیوه ی کار اوست : زاها حدید! واقفم که صرفاً با مطالعه و علاقه و درگیری با معماری به طور حاشیه ای، نمی توان مدعی ارائه نظرات حرفه ای در این عرصه […]

چکّه چکّه اصفهان! (۲)

چکّه چکّه اصفهان! (۲)

«کتاب آذر» سومین کتاب منتشرشده­ ی علی خدایی است که توسط نشر چشمه برای نخستین­ بار در پاییز ۸۸ به­ بازار آمد. او گزیده­ نویس است با حسی سرشار از طنزی ظریف به­ ظرافت خنده­ هایش. یادم نمی­ آید خنده­ ی بلند او را دیده و شنیده باشم. حرکاتش نیز همراه با نوعی طمأنینه است. […]

نه! ارزشش را دارد

فضای شخصی ما، فضائی که از این خانه به خانه­ ی دیگر ادامه می ­یابد، با روح ما پیوند دارد. «من اینجا هستم» در «ومستند» برای من فعلاً تا اطلاع ثانوی پیرامون آوانگاردیسم ضد آوانگارد مستقر است. خوب حالا رسیدیم به وجوه استناد و بازتاب زندگی روزمره در موسیقی و رابطه ­ی موسیقی و مستندات […]

چکّه چکّه اصفهان ! (۱)

چکّه چکّه اصفهان ! (۱)

قصد کردم با عنوان دنباله‌دار چکه چکه اصفهان! چند مطلب بنویسم، بهانه‌ی همه‌ی این مطالب شهر اصفهان است آن‌چنان‌که در فیلم و داستان می‌تواند به‌تصویر کشیده شود. ابتدا از یک نقد شروع می‌کنم که آقایی به نام عباس عبدی نوشته درباره‌ی داستانی از حسین سناپور به‌نام «شمایل تاریک کاخ‌ها»، دومی‌ش مجموعه‌ی داستان کوتاه «کتاب آذر» […]

مایلز دیویس درمانی و تجربه ی آزادی !

باز هم بحث آوانگاردیسم ضد آوانگارد و این بار در موسیقی. راستش را بخواهید، می خواهم اعتراف کنم این روزها دچار کمای روحی ام. نه آن که فکر کنید آدم نازک نارنجی ای هستم که دچار توهم های عجیب و غریب بوده ام و حال سرخورده ام. کلاً میلم به زندگی است. اما نمی دانم […]

این زندان را حفظ کنید !

مسافرت نوروزی امسال هم مثل پارسال (دیدار از باغ گلشن طبس و یاد فیلم­های کیمیاوی) برای من بهانه ­ای شد برای یادآوری برخی فیلم­ های مهم مستند و داستانی و فکرکردن دوباره به کارکردهای اصلی سینمای مستند در جامعه. امسال دیدار از زندان (سابق) برازجان یا در اصل کاروان­سرای مشیر، بافت تاریخی خوش­ منظرِ بندر  […]

حرف‌هایی خیلی ساده

پرونده‌ای درباره‌ی یک روی‌داد مهم و تلخ در سطح ملی وجود دارد و با یک گزارش و رضایت‌نامه تلاش شده که این ماجرا به‌نحوی از انحا و بدون روشن شدن همه‌ی جوانب امر، خاتمه‌یافته تلقی گردد و عده‌ای از شاکیان به‌رغم همه‌ی مشکلات بر سر راه‌شان معتقدند که حق‌ قربانیان پایمال شده و دنبال احقاق آن هستند. این ماجرای پیچیده به‌اندازه‌ی کافی غامض هست و به‌وفور آن‌قدر مصالح لازم برای یک درام مستند را فراهم می‌سازد که یک گروه مستندساز را ماه‌ها و شاید سال‌ها مشغول خود بکند.

آوانگارد تا پای مرگ

مایلز دیویس ها، همه­ی آوانگاردها، و حتی آوانگاردهای ضد آوانگارد، فایده شان همین است که قدرت ابداع چیزی تازه و بی سابقه را دارند. ساختار شکن اند، نوآورند. آنها به ما می­آموزند که اگر استعدادش را داریم، نترسیم که تجربه کنیم، نترسیم شلنگ تخته بیاندازیم، خلاف جریان آب شنا کنیم، آنچه را قاعده­ها به ما آموخته اند، دور بریزیم و خلاف قانون های مطمئن گام برداریم.


Copyright © 2017 vamostanad.com. S. Zebardast made it.

PHVsPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hYm91dF9idXR0b248L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hYm91dF9oZWFkZXI8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hYm91dF9waG90bzwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2Fib3V0X3RleHQ8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hZF8zMDBfYWRzZW5zZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkXzMwMF9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIGh0dHA6Ly93d3cud29vdGhlbWVzLmNvbS9hZHMvMzAweDI1MGEuanBnPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYWRfMzAwX3VybDwvc3Ryb25nPiAtIGh0dHA6Ly93d3cud29vdGhlbWVzLmNvbTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2NvbnRlbnQ8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2NvbnRlbnRfYWRzZW5zZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2NvbnRlbnRfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSBodHRwOi8vd3d3Lndvb3RoZW1lcy5jb20vYWRzLzcyOHg5MGEuanBnPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYWRfY29udGVudF91cmw8L3N0cm9uZz4gLSBodHRwOi8vd3d3Lndvb3RoZW1lcy5jb208L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hZF9oZWFkZXI8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2hlYWRlcl9jb2RlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYWRfaGVhZGVyX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gaHR0cDovL3d3dy53b290aGVtZXMuY29tL2Fkcy80Njh4NjBhLmpwZzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX2hlYWRlcl91cmw8L3N0cm9uZz4gLSBodHRwOi8vd3d3Lndvb3RoZW1lcy5jb208L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hZF90b3A8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX3RvcF9hZHNlbnNlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYWRfdG9wX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gaHR0cDovL3d3dy53b290aGVtZXMuY29tL2Fkcy80Njh4NjBhLmpwZzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2FkX3RvcF91cmw8L3N0cm9uZz4gLSBodHRwOi8vd3d3Lndvb3RoZW1lcy5jb208L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19hbHRfc3R5bGVzaGVldDwvc3Ryb25nPiAtIGRlZmF1bHQuY3NzPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYXV0b19pbWc8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2Jsb2dfY2F0PC9zdHJvbmc+IC0gNzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2Jsb2dfbmF2aWdhdGlvbjwvc3Ryb25nPiAtIGZhbHNlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fYmxvZ19wZXJtYWxpbms8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19ibG9nX3N1Ym5hdmlnYXRpb248L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2J1dHRvbl9saW5rPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTA8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xMF9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTE8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xMV9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTI8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xMl9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTY8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8xNl9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIGh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzgtMy5KUEc8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzE3PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMTdfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzFfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzIxPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjFfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzIyPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjJfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzIzPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjNfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI0PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjRfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI1PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjVfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI2PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjZfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI4PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjhfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzI5PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfMjlfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zMDwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzMwX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zMTwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzMxX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zMjwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzMyX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zMzwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzMzX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zNDwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM0X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zNjwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM2X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zNzwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM3X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zODwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzM4X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zOTwvc3Ryb25nPiAtIGZhbHNlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF8zOV9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfM19pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfNDwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzQwPC9zdHJvbmc+IC0gZmFsc2U8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzQwX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF80MTwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzQxX2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gaHR0cDovL3ZhbW9zdGFuYWQuY29tL3dwLWNvbnRlbnQvd29vX3VwbG9hZHMvMTAtbG9zdHRyaWJlcy1idXNoY3UuanBnPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF80Mjwvc3Ryb25nPiAtIGZhbHNlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF80Ml9pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIGh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzExLTExLmpwZzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfNDM8L3N0cm9uZz4gLSBmYWxzZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfNDNfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzRfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzU8L3N0cm9uZz4gLSB0cnVlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF81X2ltYWdlPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY2F0X2JveF83PC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfN19pbWFnZTwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2NhdF9ib3hfODwvc3Ryb25nPiAtIHRydWU8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jYXRfYm94XzhfaW1hZ2U8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19jdXN0b21fY3NzPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fY3VzdG9tX2Zhdmljb248L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19mZWF0dXJlZF9wb3N0czwvc3Ryb25nPiAtIFNlbGVjdCBhIG51bWJlcjo8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19mZWVkYnVybmVyX3VybDwvc3Ryb25nPiAtIDwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX2dvb2dsZV9hbmFseXRpY3M8L3N0cm9uZz4gLSA8L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19sb2dvPC9zdHJvbmc+IC0gPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fbWFudWFsPC9zdHJvbmc+IC0gaHR0cDovL3d3dy53b290aGVtZXMuY29tL3N1cHBvcnQvdGhlbWUtZG9jdW1lbnRhdGlvbi9hcGVydHVyZS88L2xpPjxsaT48c3Ryb25nPndvb19uYXZfZXhjbHVkZTwvc3Ryb25nPiAtIDYzOTIsNDUwOCwyNzcsMTQ3LDE1NywzNDIsMzM3LDM3OSwxMzA2LDE3MDAsMTg4NiwxOTk2LDI5OTcsMzUxNywzNzk0LDQ0NTQsNDk2Myw2MjE3PC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fcmVzaXplPC9zdHJvbmc+IC0gdHJ1ZTwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX3Njcm9sbGVyX3Bvc3RzPC9zdHJvbmc+IC0gNjwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX3Nob3J0bmFtZTwvc3Ryb25nPiAtIHdvbzwvbGk+PGxpPjxzdHJvbmc+d29vX3RoZW1lbmFtZTwvc3Ryb25nPiAtIEFwZXJ0dXJlPC9saT48bGk+PHN0cm9uZz53b29fdXBsb2Fkczwvc3Ryb25nPiAtIGE6OTp7aTowO3M6NTQ6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzExLTExLmpwZyI7aToxO3M6Njk6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzEwLWxvc3R0cmliZXMtYnVzaGN1LmpwZyI7aToyO3M6NjA6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzktX2N1cnZ5cGljLnBuZyI7aTozO3M6NTI6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzgtMy5KUEciO2k6NDtzOjYxOiJodHRwOi8vdmFtb3N0YW5hZC5jb20vd3AtY29udGVudC93b29fdXBsb2Fkcy83LTEyNzExOTI0NzYuanBnIjtpOjU7czo2MToiaHR0cDovL3ZhbW9zdGFuYWQuY29tL3dwLWNvbnRlbnQvd29vX3VwbG9hZHMvNi1zb3VuZHRyYWNrLnBuZyI7aTo2O3M6NTY6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzUtbXVzaWMuZ2lmIjtpOjc7czo2MToiaHR0cDovL3ZhbW9zdGFuYWQuY29tL3dwLWNvbnRlbnQvd29vX3VwbG9hZHMvNC0xMjcxMTkyNDc2LmpwZyI7aTo4O3M6NTk6Imh0dHA6Ly92YW1vc3RhbmFkLmNvbS93cC1jb250ZW50L3dvb191cGxvYWRzLzMtRFNDXzk0MjQuanBnIjt9PC9saT48L3VsPg==