این پرونده/پروژه حدود سه ماه طول می ­کشد و قرار است به یکی دو فعالیت عملی بیرون از فضای سایت (از جمله همایشی برای انتقال تجارب دو سال تولید کارگاهی فیلم مستند توسط جمعی از ما) هم پیوند بخورد. در این پرونده فعالیت کارگاه­ های مختلف فیلم مستند را در سال­ های اخیر پیش روی شما می­گذاریم و آن­ها را از دید برگزارکننده­ های کارگاه­ها، بهره ­­وران از کارگاه­ها و منتقدان و صاحب­نظران معرفی و ارزیابی خواهیم کرد. دانسته­ ها و تجارب کسانی را هم که در کارگاه­های فیلم مستند بیرون از ایران حضور داشته­ اند و ترجمۀ مطالب مربوط به چنین کارگاه­هایی را هم خواهید خواند.

بسیاری از جوانان به فیلم­سازی – از جمله مستندسازی -  رو می­ آورند؛ اما بسیاری از آنان درس آکادمیک مستندسازی نخوانده­ اند _ و با این وضعیت خشک و خنثای آموزش رسمی مستندسازی­مان همان بهتر که نخوانده ­اند! اما همین جوانان پرشور و مشتاق می­­توانند _ و شاید هم باید _ به تناسب دانش و سلیقه و توان فیلم­سازی­شان در کارگاه­های مستندسازی حاضر باشند و در آیینۀ آن­چه با فیلم مستند می­شود انجام داد، به تصویر درست ­تری از جایگاه، توان و چشم­ انداز مستندسازی­ خودشان دست پیدا کنند. الان فضا جوری است که انگار هر که فیلم مستندی می­سازد، باید تا ته خط حرفه­ ای یا مؤلف شدن پیش برود و چون اقتصاد و تولید و عرضۀ فیلم مستند مشکلات عدیده دارد و جا برای حرفه­ ای شدن تنگ است، اغلب مستندسازان جوان، موفقیت در جشنواره­ های جوراجور داخلی و خارجی را کعبۀ آمال خود می­پندارند؛ در حالی که در اختیار بودن امکانات فیلم­سازی و گره­ خوردن هرچه بیش­تر سینمای مستند با دغدغه­ های شخصی­تر آدم­ها، این موقعیت را پیش آورده که کسانی می­توانند تنها یکی­ دوبار و برای بیان حالات خود یا بیان رابطه­ ای نزدیک با انسان یا پدیده­ ای در کنار خود، از خودشان یا آن آدم و موضوع نزدیک فیلم مستند بسازند و رابطه­ شان با مستندسازی را در همین تولید یکی دو فیلمی تعریف کنند. کارگاه­های فیلم  مستند تا این احوال و وضعیت­های یکّه و خاص هم می­توانند پیش بروند و برایش برنامه و حرف داشته باشند. در دنیای بیرون از ایران و ما هم حرف اصلی آموزش سینمای مستند در کارگاه­ها رقم می­خورد. نمی­گویم که کارگاه­های ما در این­جا کیفیت و تأثیر آن کارگاه­ها را دارند و نمی­گویم که دانش آکادمیک مستند سازی لازم نیست. حرفم و مسئله­ ام با بی ­ارتباطی  آموزش­های آکادمیک سینمای مستند نهادهای رسمی ما با فضاهای حاضر و زندۀ مستند­سازی و نیازهای نسل جوان درگیر با سینمای مستندمان است و معتقدم با گیروبندهای مزمن سیستم آموزشی ما، اگر هنوز روزنی هست و تنفس گاهی، در همین فضاهای غیر رسمی کارگاه­ها بازیافتنی است و اگر قرار است دنبال تغییر و تحولی باشیم، باید در سازوکار هنوز خام و جوان همین کارگاه­ها و در مسیر بهبود و جاافتادگی آن­ها جستجویش کنیم.

همین جا از آنانی که در کارگاه­های مختلف فیلم مستند در تهران و شهرهای دیگر حضور داشته ­اند و حرفی و نظری دارند، ار کسانی که در جریان کم­ و­کیف این کارگاه­ها بوده­ اند و موافق یا مخالف فعال آن­ها هستند و از پیگیران این پرونده /پروژه می­خواهیم که با حضور فعال خود بر کیفیت و تأثیر این مسیر چند ماهه بیفزایند و به ایجاد فضای بحثی عمومی ­تر کمک کنند.