دبیر: مینا کشاورز
آغاز : تیرماه ۱۳۹۰
شناختن و معرفی مستندسازهای مطرح دنیا همیشه یکی از دلمشغولی هایم بوده است. کیم لانگینوتو یکی از همان هاست. سینمای مستند لانگینوتو نه فقط برای مستندسازان و مستند دوستان که برای انسان شناسان و جامعه شناسان هم جذاب است. ویژگی بین رشته ای بودن مستندهای لانگینوتو نکته ای است که در این پروژه – پرونده قصد داریم روی آن فوکوس کنیم.
فیلم مستند چرا ساخته می شود؟ چرا برای عده ای در همه جای دنیا ساختن فیلم مستند و تماشای آن جذاب تر و درگیر کننده تر است؟ چرا برای سرمایه گذاران با اینکه فیلم مستند در هیچ کجای دنیا گیشه ای به اندازه سینمای داستانی ندارد باز هم سرمایه گذاری روی فیلم مستند جذاب است؟ و شاید خلاصه چرا سینمای مستند؟
گفتگوی زیر را مجله ” آکادمی فیلم و تلویزیون بریتانیا ” در اکتبر 2007 با لانگینوتو انجام داده است. این گفتگو سوالات ساده ای دارد و تنها گفتگویی نخواهد بود که در این پرونده چاپ می شود. و دلیل انتخابش به عنوان اولین گفتگوی این پروژه پاسخ های لانگینوتو درباره نحوه کارگردانی اش و حضورش در صحنه است.
سخن گفتن از اثری که هر آنچه را باید در درون خود دارد، اگر امر عبث و بیهوده یی نباشد، پرتاب شدن در موقعیتی خاص و عذاب آور است. این درست موقعیتی است که نگارنده در روبرو شدن با فیلم درخشان “طلاق به سبک ایرانی” در آن گرفتار شده است.
کیم لانگینوتو در 1952 در لندن از پدری ایتالیایی و مادری بریتانیایی متولد شد. پدرش عکاس بود. لانگینوتو در سن 10 سالگی به مدرسه شبانه روزی دخترانه فرستاده شد. مدرسه ای که مقررات و قوانین سرسختی داشت. کیم در یک سفر تفریحی که از طرف مدرسه رفته بود گم شد و به عنوان تنبیه به مدت یک ترم از مصاحبت با بقیه محروم شد.
شاید بشود گفت کیم لانگینوتو از معدود مستندسازهای شناخته شده دنیاست که در ایران هم علاوه بر مستندسازان و مستند دوستان در بین اهالی حوزه های دیگری مثل انسان شناسی و جامعه شناسی شناخته شده است. و البته این آشنایی به واسطه فیلم مستندی است که لانگینوتو سال 1998 به همراه زیبا میرحسینی درباره طلاق در ایران ساخت با عنوان ” طلاق به سبک ایرانی “.
Copyright © 2012 vamostanad.com. S. Zebardast made it.