دبیر: مهدی گنجی
زمان بندی پروژه : ۳ ماه
آغاز: خردادماه۱۳۸۹
شاید بعضی وقتها خیلی از مستندسازان به دنبال این بوده اند که کولهپشتی وسایل شان را جمع کنند و تنهایی به دل موضوع مورد نظرشان بزنند. به این روش فیلمسازی تکنفره یا One Man Filmmakingمیگویند.این نوع کار کردن ویژگی های خاصی دارد و تجربه های منحصر به فردی را شامل می شود. در این پروژه موضوع را پی میگیریم و بعد از حدود سه ماه دیگر کارگاه و یا کنفرانسی را با همین عنوان برگزار میکنیم.
دانستن و نوشتن درباره فیلم سازی تکنفره برای من در حکم پرسه زدن و جستجو درباره چیزی است که دلبسته آن هستم، بی آن که قصد داشته باشم حکمی قطعی درباره آن صادر کنم. شاید بشود به آن گفت تحقیق. یک تحقیق تجربهگرا. من قصد دارم کند و کاوی جدی را در اینباره شروع کنم. [...]
حالا چرا فیلمسازی تک نفره می تواند به آدم های بومی مناطق کمک کند تا بتوانند راحت تر و کامل تر به لایه های اجتماعی همان جامعه ای که در آن زندگی می کنند رسوخ کنند؟ با فیلمسازی تک نفره هزینه ها پایین می آید و این اصلی ترین درد همه بچه های شهرستان است. با این روش هزینه های حمل و نقل و خورد و خوراک تا حد زیادی کاهش پیدا می کند. دیگر این که خودت هستی و خودت پس بهتر می توانی مشکلات اطرافت را تحمل کنی و دیگر لازم نیست نگران رضایت گروهت باشی .
درباره ی فیلمسازی تک نفره، اولین بار در نخستین کنفرانس دوربین های دیجیتالی در پاریس سال ها پیش سخن گفته شد ـ شاید حدود ده سال پیش یا بیشتر ـ در آن کنفرانس تا جائی که یادم است «آلن کاوالیه» و «آنیس واردا» هم شرکت داشتند و کاوالیه از لذت فیلمسازی یک نفره، وقتی که [...]
خوب تکنولوژی دیجیتال که با یک دکمه روشن و خاموش شدن به شما امکان تصویرداری می دهد و یک دوربین به اندازه ی جیبتان به شما هدیه داده و ست(Set) نور و لپتاپ تدوین و دوربین، روی هم با پنج یا شش میلیون تومان در دسترس شما قرار می گیرد، همه ی اینها آیا ضرورت فیلمسازی ده نفره، یا تیم صد نفره را پیش پا می نهد یا خواهناخواه عملاً فیلمسازی تکنفره را مطرح و ممکن میکند و ضرورتاً رواج می دهد؟
در میانهی سال 2007، کشیش کلیسایی که در آن حضور مییابم از من خواست تا ببینم که آیا امکان وقتگذاری دواطلبانه برای فیلمبرداری و تدوین مستندی که میخواستند تهیه کنند را دارم یا خیر. باید به تنهایی به منطقهی جنگزدهای در اوگاندا سفر میکردم. بههرحال، دلیلی در پس این مستند بود که نمیتوانستم آن را رد کنم. در 1992 ایرن گلیسن، مادربزرگی استرالیایی، آنچه را که داشت فروخت و به اوگاندا آمد تا یتیمخانهای را برای کودکانی که بر اثر ایدز و جنگ داخلی 20 ساله یتیم شده بودند، برپا کند.
تکنولوژی دیجیتال و قدرتمند شدن و گسترش کامپیوترها آنچنان تاثیر گستردهای در حوزه سینما و تصویر متحرک داشته که هنوز همه ابعادش بر ما روشن نیست. آنچه در میان ما به عنوان سینمای دیجیتال مورد بحث قرار میگیرد تنها یکی از وجوه گوناگون این تاثیرات است، همانا اثری که ارزان شدن و در دسترس همگان قرار گرفتن دوربین و امکانات تدوین و آسان شدن استفاده از این وسائل در تولید فیلم (یا بهتر است بگوئیم ویدئو) داشته است.
Copyright © 2010 vamostanad.com. by bsb.co.ir